Tiberiu Olah (ur. 2 stycznia 1928 w Arpășel, zm. 2 października 2002 w Târgu Mureș) – rumuński kompozytor.
Życiorys W latach 1946–1949 studiował w konserwatorium w Klużu. Od 1949 do 1954 roku przebywał w Moskwie, gdzie uczył się u Jewgienija Messnera w Konserwatorium Moskiewskim. Od 1958 do 1974 roku był wykładowcą konserwatorium w Bukareszcie. W latach 1966–1971 uczestnik Międzynarodowych Letnich Kursów Nowej Muzyki w Darmstadcie. Stypendysta Deutscher Akademischer Austauschdienst w Berlinie (1969–1970 i 1972).
Otrzymał nagrodę im. G. Enescu (1965), nagrodę związku kompozytorów rumuńskich (1974, 1981 i za całokształt twórczości 1993) oraz nagrodę fundacji im. S. Kusewickiego (1972).
Twórczość Posługiwał się oryginalnym systemem modalnym, którego źródła z jednej strony tkwią w ludowej muzyce Siedmiogrodu, z drugiej w twórczości Béli Bartóka i częściowo Antona Weberna. W technice transformacji komórek dźwiękowych zastosował metody numeryczne. Duży wpływ na jego twórczość wywarł rzeźbiarz Constantin Brâncuși, któremu zadedykował cykl utworów na różne zestawy instrumentów. Także inne swoje kompozycje często łączył w cykle możliwe do wykonywania w różnych wariantach.
Pisał także muzykę filmową, unikając w niej jednak konwencjonalnych schematów i banału.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Rumuńscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2002