Wróg ludu (norw. En folkefiende) – dramat norweskiego dramatopisarza Henrika Ibsena z 1882.

Treść Utwór o charakterze ostrego odwetu na antagonistach autora, opisuje historię zakładu leczniczego, w którym pacjenci truci są zepsutą wodą.

Doktor Tomas Stockmann (lekarz-idealista) usiłuje uzdrowić stosunki w placówce, co daje pretekst do zobrazowania moralnego dna i obłudy społecznej lokalnego patrycjatu i liberalnego drobnomieszczaństwa. Warstwy te zdradziły wszelkie wzniosłe ideały, na rzecz bezwzględnego czerpania zysków i zachowania silnej pozycji w hierarchii władzy. Stockmanna stopniowo opuszczają wszyscy sojusznicy, którzy wcześniej przyrzekli mu współpracę. Oportunistyczni liberałowie jednoznacznie opowiadają się za istniejącym układem i rezygnują z walki o zdrową wodę dla zakładu, ponieważ większość kosztów renowacji wodociągu Stockmann chciał złożyć na ich barki. Nie tylko opuścili lekarza, ale też stali się jego wrogami. Podburzyli też lokalne pospólstwo, które wybiło szyby w jego domu.

Nie zraziło to lekarza, który początkowo zamierzając wyemigrować, decyduje się jednak pozostać w mieście, ufny w swą siłę człowieka samotnego, który nadal toczy swą walkę. Nie traci też wiary w najbliższych, którzy pozostali przy nim.

Osoby Tomasz Stockmann - lekarz miejscowego zakładu hydropatycznego Katarzyna Stockmann - jego żona Petra - ich córka, nauczycielka Ejlif i Morten - ich synowie Piotr Stockmann - burmistrz miejscowości i starszy brat doktora Morten Kiil, zwany "Borsukiem" - teść doktora, zamożny właściciel miejscowych garbarni Aslaksen - drukarz i wydawca gazety "Goniec Ludowy", przewodniczący stowarzyszenia właścicieli nieruchomości Hovstad - redaktor gazety "Goniec Ludowy" Billing - współpracownik gazety kapitan Horster - przyjaciel doktora Stockmanna

Adaptacje filmowe i teatralne Dramat zekranizowano w 1978 pod tym samym tytułem. Reżyserem był George Schaefer, a doktora Stockmanna zagrał wówczas Steve McQueen.

Szerokiej publiczności sztukę prezentowano czterokrotnie w inscenizacji Teatru Telewizji TVP: w reżyserii Jana Świderskiego z G. Holoubkiem w roli tytułowej (1972), a następnie w reż. Jana Błeszyńskiego (1983), Piotra Trzaskalskiego (2008) i Małgorzaty Bogajewskiej (2026) Baza informacyjna Filmu Polskiego [dostęp 2026-09-23]..

Galeria

Zobacz też wróg ludu – termin używany w praktyce działania reżimów rewolucyjnych

Przypisy

Linki zewnętrzne Polskie wydania dramatu w bibliotece Polona

Kategoria:Norweskie utwory dramatyczne Kategoria:Utwory literackie z 1882 Kategoria:Twórczość Henrika Ibsena