Petrus Gonsalvus, Petrus Consalvus lub Pedro Gonzalez (ur. w 1537 na Teneryfie, zm. w 1618, w Capodimonte) – cierpiał na niezwykle rzadką chorobę genetyczną – hipertrichozę, potocznie zwaną syndromem wilkołaka. Jego życie na dworach we Włoszech i Francji zostało dobrze opisane w kronikach.
Życiorys Petrus Gonsalvus w wieku dziesięciu lat został sprowadzony na dwór francuskiego króla, Henryka II Walezjusza i tam spędził kilka lat swojego życia. Umieszczono go w lochu i poddawano różnym badaniom. Król uznał po jakimś czasie, że stworzenie nie stanowi żadnego zagrożenia i postanowił go wychować, jak normalnego chłopca. Nauczono go mówić w trzech językach, pisać i czytać.
Po śmierci Henryka II Walezjusza opiekę nad Gonsalvusem przejęła jego żona, Katarzyna Medycejska, która ożeniła go z córką sługi, Kathariną Raffelin, z którą miał siedmioro dzieci. Czworo z nich urodziło się z hipertrichozą. Raffelin zmarła w 1623.
W 1580 Gonsalvus został wysłany do Włoch, na dwór Małgorzaty Parmeńskiej, regentki Niderlandów i tam spędził ze swoją rodziną dziesięć lat. Później Gonsalvus został podarowany księciu Parmy, Aleksandrowi Farnese.
Ostatnia wzmianka o Petrusie Gonsalvusie pochodzi z 1617 i zawiera informacje na temat chrztu jego wnuka.
Podobno na podstawie historii Petrusa Gonsalvusa i jego żony, Kathariny powstała bajka „Piękna i Bestia”.
Zmarł w 1618 w Capodimonte niedaleko Rzymu. Rodzina Katharina Raffelin (zm. 1623) – żona; Paolo Gonsalvus – syn; Ercole Gonsalvus – syn; Francesca Gonsalvus – córka; Dzieci z hipertrichozą (zespołem wilkołaka)
Maddalena Gonsalvus – córka; Tognina (Antonietta) Gonsalvus – córka; Henry (Enrico) Gonsalvus – syn; Orazio Gonsalvus – syn.
Przypisy
Kategoria:Francuzi Kategoria:Urodzeni w 1537 Kategoria:Zmarli w 1618