Stanisław Kostka Franciszek Salezy Reginald Zamoyski herbu Jelita (ur. 13 stycznia 1775 w Warszawie, zm. 2 kwietnia 1856 w Wiedniu) – hrabia, prezes Rządu Centralnego Wojskowego Tymczasowego Obojga Galicji w 1809, senator-wojewoda Księstwa Warszawskiego (1810), prezes Senatu Królestwa Polskiego od 29 stycznia 1822 do 20 lipca 1831, członek Rady Ogólnej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w 1830 rokuObraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 26., XII ordynat na Zamościu, do 1850 członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego, rzeczywisty tajny radca, kawaler maltańskiMarta Męclewska, Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Zamek Królewski, Warszawa 2008, s. 282., kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Był synem Andrzeja Hieronima Zamoyskiego (1716–1792) – kanclerza wielkiego koronnego i księżnej Konstancji Czartoryskiej, córki Stanisława Kostki Czartoryskiego – cześnika wielkiego litewskiego. Był przeciwnikiem powstania listopadowego. W 1830 wyjechał do Petersburga. Później osiadł w Wiedniu. Dzięki jego staraniom prawa miejskie otrzymał w 1823 Jadów.
W 1812 roku jako wiceprezes Towarzystwa Królewskiego Gospodarczo-Rolniczego przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa PolskiegoDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 20, s. 185..
W czasie powstania listopadowego był nieobecny na posiedzeniach Senatu, skreślony z listy senatorów przez sejm powstania listopadowego 20 lipca 1831 rokuSebastian Ziółek, Sejm Królestwa Polskiego w okresie powstania listopadowego 1830-1831, Warszawa 2007, s. 333..
Hrabia S.I.R. po ojcu, zatwierdzony w Królestwie Kongresowym w 1820Kuryer Litewski, nr 130, 29 października 1820 roku, a w 1844 w Rosji.
Odznaczony został Orderem Orła Białego 16 czerwca 1812 r. W 1812 został kawalerem Orderu Świętego StanisławaZbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006, s. 217.. Neapolitańską wielką wstęgę Orderu Obojga Sycylii otrzymał w 1810, w 1825 został kawalerem rosyjskich Orderu Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania i Orderu św. Aleksandra Newskiego; odznaczony maltańskim Orderem św. Jana Jerozolimskiego.
W 1811 został członkiem honorowym Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół NaukAleksander Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832 : monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe: epilog: 1831-1836, wyd. 1906, s. 486..
Żonaty z księżniczką Zofią z Czartoryskich, córką Izabeli Czartoryskiej, z którą miał dziesięcioro dzieci (siedmiu synów i trzy córki) m.in. Andrzeja i Władysława.
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Członkowie Rady Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego Kategoria:Członkowie Rządu Centralnego Wojskowego Tymczasowego Obojga Galicji Kategoria:Członkowie Towarzystwa Królewskiego Gospodarczo-Rolniczego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie Kategoria:Hrabiowie Królestwa Kongresowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Ordynaci zamojscy Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Obojga Sycylii Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy hrabiowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polscy hrabiowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Polscy kawalerowie maltańscy Kategoria:Polscy posłowie do Rady Państwa Imperium Rosyjskiego Kategoria:Prezesi Senatu Królestwa Kongresowego Kategoria:Senatorowie-wojewodowie Księstwa Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1775 Kategoria:Urzędnicy Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Kategoria:Właściciele Włodawy Stanisław Kostka Kategoria:Zmarli w 1856