Tomasz Józef Jaroński (ur. 7 marca 1775 w Kozłowie lub Jedlni, zm. 13 lipca 1834 w WarszawieJózef Jaroński, Projekt o polepszeniu losu włościan polskich, w: Wieś Radomska, nr 7/2004, s. 131-132, ISSN 1425-9915) – polski prawnik i tłumacz.
Życiorys Wywodził się ze szlacheckiej rodziny herbu Starża. Jego ojcem był Marcin Jaroński, a matką Agnieszka z Kamińskich (pierwsza żona Marcina). Edukował się najprawdopodobniej w Kolegium Pijarów w Radomiu, a potem ukończył studia prawnicze w Krakowie. Sędzia cywilny i kryminalny w Chęcinach i Jędrzejowie. W 1810 był sekretarzem Trybunału Sprawiedliwości w Krakowie. Wraz z młodszym bratem, Feliksem, tłumaczył na język polski Kodeks Napoleona. W 1814 opublikował dzieło zatytułowane Projekt o polepszeniu losu włościan polskich. W 1834 nabył po licytacji drewniany budynek na folwarku usytuowanym między ul. Bodzentyńską i obecnymi ulicami Pomorską, Kościuszki i Źródłową w Kielcach. Pochowany został na warszawskich Powązkach.
Rodzina Miał żonę, Wiktorię z Juszyńskich i troje dzieci w tym syna pianistę i kompozytora Feliksa Jarońskiego, którego z kolei synami byli: skrzypek Mieczysław Jaroński, prawnik i polityk Wiktor Jaroński oraz wiolonczelista i śpiewak Stanisław Jaroński.. Prapradziadek Tomasza Jarońskiego.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Polscy sędziowie okresu zaborów Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1775 Kategoria:Zmarli w 1834