Stefan Zając (ur. 26 grudnia 1895 w Rzeszowie, zm. 29 lipca 1961 w Cieplicach Śląskich-Zdroju) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w 26 grudnia 1895 w Rzeszowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Szymona i Izabelli z Kowalskich. Uczył się w c. i k. Gimnazjum w Wadowicach. W roku szkolnym 1913/1914 ukończył naukę w klasie VII razem z Józefem Ćwiertniakiem, Maksymilianem Kamskim, Franciszkiem Lenczowskim, Bronisławem Maszlanka, Bruno Olbrychtem. 10 listopada 1914 razem z Józefem Ćwiertniakiem w swoim gimnazjum złożył wojenną maturę.
Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Legionów Polskich. 26 kwietnia 1923 został przeniesiony do 19 pułku piechoty we Lwowie na stanowisko dowódcy kompanii strzeleckiej. Później dowodził szkołą podoficerską i w zastępstwie batalionem. 30 maja 1927 został przeniesiony do 71 pułku piechoty w Zambrowie na stanowisko dowódcy I batalionu. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 46. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 5 maja tego roku został przeniesiony do 40 pułku piechoty we Lwowie na stanowisko dowódcy I batalionu. W marcu 1931 został ponownie przeniesiony do 19 pułku piechoty na stanowisko kwatermistrza. W grudniu 1932 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. 16 grudnia tego roku objął dowództwo batalionu KOP „Dawidgródek”. 24 stycznia 1934 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 10. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył na czele 32 pułku piechoty pod Gruduskiem i w obronie Modlina. Po kapitulacji załogi twierdzy (29 września 1939) dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w Oflagu II A Prenzlau, a następnie w Oflagu II D Gross-Born, gdzie pełnił funkcję dowódcy II batalionu jenieckiego. Po uwolnieniu z niewoli wrócił do kraju i został zarejestrowany w Państwowym Urzędzie Repatriacyjnym Oddział Wojewódzki w Łodzi.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 105 – 17 maja 1921 Krzyż Niepodległości – 9 stycznia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1936 „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z jedną gwiazdką łotewski Medal Pamiątkowy 1918-1928 – 6 sierpnia 1929
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy 32 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionu KOP „Dawidgródek” Kategoria:Dowódcy batalionów 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich Kategoria:Dowódcy batalionów 71 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Jeńcy Oflagu II D Gross-Born Kategoria:Kwatermistrzowie 19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa Kategoria:Ludzie związani z Wadowicami Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzeszowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich