Wincenty Antoni Zbyszewski (ur. 22 stycznia 1893 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Szymona i Antoniny urodzony 22 stycznia 1893 w Warszawie z Kauffmanów.
Służył w 34 Pułku Piechoty w Białej Podlaskiej. 3 maja 1926 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku i 12. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W październiku tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy III batalionu. W maju 1927 został przeniesiony do 41 Pułku Piechoty w Suwałkach na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1929 do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kalisz na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta, a już w lipcu tego roku zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII. Z dniem 30 listopada 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji PKU Kalisz. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
28 czerwca 1932 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości przyznał mu Medal Niepodległości., lecz nie przedstawiono wniosku prezydentowi RP z powodu „ujemnej opinii Związku Legionistów w Kaliszu”. 2 kwietnia 1936 Komitet ponownie rozpatrzył jego wniosek, lecz Krzyża Niepodległości nie przyznał.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod pozycją 1171.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych czterokrotnie.Tu jako Żegota Zbyszewski Wincenty por. . Medal Niepodległości – 27 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 „Polska Swemu Obrońcy” Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Międzysojuszniczy „Médaille Interalliée”
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Dowódcy batalionów 34 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Kwatermistrzowie 41 Suwalskiego Pułku Piechoty Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Oficerowie komend uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie