Edmund Fidler (ur. 20 kwietnia 1907 w Warszawie, zm. 21 września 1999 tamże) – polski aktor teatralny. thumb|Grób Edmunda Fidlera na Cmentarzu Wolskim

Kariera sceniczna Przed wojną Jego debiut miał miejsce 3 listopada 1932 r. na deskach warszawskiego Teatru Ateneum. Jako Dezerter pojawił się w dramacie Carla Zuckmayera pt. Kapitan z Köpenick (reż. Leon Schiller). 1 IV 1933: Krzyczcie, Chiny! Siergiej Tretjakow, reż. Leon Schiller – jako Przewoźnik II.

Na dwa sezony Fidler pojawił na scenie warszawskiego Teatru Nowa Komedia: 27 IX 1933: Firma Marian Hemar, reż. Stanisława Perzanowska – jako Chłopiec z wiaciarni 10 XII 1933: Rodzina Antoni Słonimski, reż. Stanisława Perzanowska – jako Kolasiński.

Przez kilka miesięcy roku 1935 występował w warszawskim Teatrze Kameralnym: 15 I 1935: Majster Hermann Bahr, reż. Karol Adwentowicz – jako dr Izydor Balsee 27 IV 1935: To więcej niż miłość László Bús-Fekete, reż. Jerzy Ronard Bujański.

Po wojnie Po zakończeniu wojny, wiosną roku 1946 pojawił się na krótko w Łodzi, gdzie trafił do Teatru Powszechnego TUR, będącego filią Teatru Wojska Polskiego: 9 III 1946: Mariusz Marcel Pagnol, reż. Aleksander Zelwerowicz – jako włóczęga Flądra.

Kolejne dwa sezony (od IX 1946 do I 1948 r.) spędził na deskach warszawskich Miejskich Teatrów Dramatycznych (MTD): 7 IX 1946: Damy i huzary Aleksander Fredro, reż. Helena Buczyńska – jako Kapelan (Teatr Powszechny) 17 V 1947: Zaczarowane koło Lucjan Rydel, reż. Zbigniew Koczanowicz – jako pastuch Głupi Maciuś (Teatr Comoedia) 1 VIII 1947: Człowiek, który szukał śmierci Victor Eftimiu, reż. Helena Gruszecka – jako Włóczęga (Teatr Powszechny) 22 XII 1947: Świerszcz za kominem Charles Dickens, reż. Janusz Dziewoński – jako Kaleb (Teatr Powszechny).

Przez 6 sezonów (od 1948 do 1953 r.) stał członkiem zespołu aktorskiego warszawskiego Teatru Nowego, głównie jego Sceny Komediowo-Muzycznej: 30 X 1948: Dom otwarty Michał Bałucki, reż. Stanisława Perzanowska – jako Fujarkiewicz 18 I 1949: Tu mówi Tajmyr... Aleksandr Galicz i Konstanty Isajew, reż. Marian Meller – jako Griszko 1 XI 1949: Oszust oszukany (Wolpone) Ben Jonson, reż. Janusz Warnecki – jako Korbaczio (Scena Komediowo-Muzyczna) 21 VI 1951: Damy i huzary Aleksander Fredro, reż. Janusz Warnecki – jako Kapelan (Scena Komediowo-Muzyczna) 29 XII 1951: Uczone białogłowy Molier, reż. Irena Grywińska – jako Trysotyn (Scena Komediowo-Muzyczna) 1 V 1952: Sen nocy letniej William Shakespeare, reż. Ryszard Ordyński – jako Duda-Tyzbe (Scena Komediowo-Muzyczna).

Na krótko (od VII 1955 do IV 1956 r.) pojawił się na deskach warszawskiego Teatru Narodowego: 21 VII 1955: Ostry dyżur Jerzy Lutowski, reż. Erwin Axer – jako Roman Brosz 21 IV 1956: Kordian Juliusz Słowacki, reż. Erwin Axer – w podwójnej roli, m.in. jako Dozorca.

Przez kolejne ćwierć wieku (od 1953 do 1978 r.), związany był z warszawskim Teatrem Współczesnym: 15 VII 1957: Ondyna Jean Giraudoux, reż. Adam Hanuszkiewicz – jako Król 18 VII 1957: Mistrz Zakonu Santiago Henry de Montherlant, reż. Jerzy Kreczmar – jako Margrabia de Vargas 26 XI 1957: Nasze miasto Thornton Wilder, reż. Erwin Axer – jako prof. Willard 25 XII 1957: Pastorałka Leon Schiller, reż. Stanisława Perzanowska – jako Feldmarszał 3 III 1958: Żeglarz Jerzy Szaniawski, reż. Józef Słotwiński – jako wydawca 23 X 1958: Opera za trzy grosze Bertolt Brecht, reż. Konrad Swinarski – jako Pastor Kimball 25 XII 1958: Pastorałka Leon Schiller, reż. Stanisława Perzanowska – jako Feldmarszał 23 IV 1959: Biedermann i podpalacze Max Frisch, reż. Erwin Axer – jako Doktor filozofii 11 V 1959: Akcja "Wega" Friedrich Dürrenmatt, reż. Erwin Axer – jako John Smith 10 VII 1959: Pośredniczka matrymonialna Thornton Wilder, reż. Jerzy Kreczmar – jako Kornel Hackl 30 V 1960: Mizantrop Molier, reż. Ludwik René 30 VI 1960: Knock, czyli Triumf medycyny Jules Romains, reż. Erwin Axer – jako Mousquet 28 VII 1960: Nie żal mi siebie Janusz Jaksa, reż. Stanisław Wohl (Teatr Sensacji Kobra) 14 XI 1960: Jedna chwila Tadeusz Rittner, reż. Józef Słotwiński – jako pan X 22 III, 22 IX 1961: Historia fryzjera Vasco Georges Schehade, reż. Jerzy Kreczmar – jako ojciec Rondo 10 IV 1961: Niezawodny system Georges Feydeau, reż. Edward Dziewoński 24 IV 1961: Bal manekinów Bruno Jasieński, reż. Zygmunt Hübner 23 X 1961: Cena Józef Kuśmierek, reż. Tadeusz Byrski 1 I 1962: Szkoła żon Molier, reż. Bogdan Trukan 6 I 1962: Kariera Artura Ui Bertolt Brecht, reż. Erwin Axer – jako O’Casey, członek komisji śledczej 2 VII 1962: Konsekwentna żona William Somerset Maugham, reż. Edward Dziewoński 19 XI 1962: Pan Topaz Marcel Pagnol, reż. Edward Dziewoński – jako Tamise 1962 r.: Słomkowy kapelusz Eugène Labiche, reż. Andrzej Łapicki – jako Tardiveau 27 V 1963: Droga do Dover A.A. Milne, reż. Edward Dziewoński 16 I 1964: Androkles i lew George Bernard Shaw, reż. Erwin Axer – jako Pogromca 27 I 1964: Papa Robert de Flers, reż. Edward Dziewoński – jako Ksiądz Jocas 19 III 1964: Ścieżka zbawienia Jorge Andrade, reż. Zbigniew Ziembiński – jako Onufry 20 IV 1964: Kuglarze Zdzisław Skowroński, reż. Edward Dziewoński – jako ojciec 10 V 1964: Biedermann i podpalacze Max Frisch, reż. Erwin Axer – jako Doktor filozofii 11 I 1965: Skąpiec Molier, reż. Jerzy Gruza 31 I 1965: Przychodzę opowiedzieć Jerzy Broszkiewicz, reż. Erwin Axer – jako Cywil 1 VII 1965: Ostrożnie! Świeżo malowane Rene Fauchois, reż. Edward Dziewoński 27 IX 1965: Adwokat i róże Jerzy Szaniawski, reż. Andrzej Łapicki 21 X 1965: Stawka większa niż życie (Teatr Telewizji) – odc. 7. Tajemnica Zamku Edelsberg 12 XI 1965: Pamiętnik szubrawca własnoręcznie przez niego napisany Aleksandr Ostrowski, reż. Gieorgij Towstogonow – jako Grigorij 25 XII 1965: Damy i huzary Aleksander Fredro, reż. Józef Słotwiński – jako Kapelan 28 II 1966: Dwie humoreski o stosunku do zwierząt Sławomir Mrożek, reż. Erwin Axer – jako Pasażer 18 VII 1966: Dochodzenie Peter Weiss, reż. Erwin Axer – jako Oskarżony Breitmeier 26 IX 1966: Dzień bez kłamstwa James Montgomery, reż. Edward Dziewoński 21 XII 1966: Neffru Zbigniew Wiszniewski, reż. Jan Kulczyński 8 IV 1967: J.B. Archibald MacLeish, reż. Jerzy Kreczmar – jako Bildad 14 VII 1968: Dwa teatry Jerzy Szaniawski, reż. Erwin Axer – jako Autor 14 XII 1968: Porwanie sabinek Paul von Schonthan, reż. Edward Dziewoński 21 XII 1968: Wielki człowiek do małych interesów Aleksander Fredro, reż. Jerzy Kreczmar – jako Telembecki 6 I 1969: Kollokacja Józef Korzeniowski, reż. Maryna Broniewska – jako pan Birucki 15 II 1969: Po górach, po chmurach Ernest Bryll, reż. Erwin Axer – jako król II 15 X 1969: Maria Stuart Friedrich Schiller, reż. Erwin Axer – jako Wilhelm Davison 30 III 1970: Pan Generał Jean Anouilh, reż. Aleksander Bardini 23 IV do 18 VI 1970 (4 części): W imieniu prawa Andrzej Zbych, reż. Jóżef Słotwiński 20 VI 1970: Matka Stanisław Ignacy Witkiewicz, reż. Erwin Axer – jako Apolinary Plejtus 11 VII 1970: Akwarium 2 Jerzy Gruza i Krzysztof Teodor Toeplitz, reż. Tadeusz Łomnicki – jako Skoczek 6 III 1972: Pod własnym dachem David Turner, reż. Edward Dziewoński – jako Arnold Makepiece 22 VI 1972: Macbett Eugène Ionesco, reż. Erwin Axer – w podwójnej roli: Sprzedawca lemoniady, Chory I 6 X 1972: Chcę wyjść za mąż Jan Makowiecki, reż. Andrzej Konic – jako Prokurator 4 II 1974: Niemcy Leon Kruczkowski, reż. Jan Świderski – jako Hoppe 2 III 1974: Lir Edward Bond, reż. Erwin Axer – jako Stary posługacz 13 V 1974: Wszystko dobre, co się dobrze kończy William Shakespeare, reż. Edward Dziewoński – jako Lafeu 26 VI 1974: Grupa Laokoona Tadeusz Różewicz, reż. Zygmunt Hübner – jako Przewodniczący jury 1 II 1975: Rzecz listopadowa Ernest Bryll, reż. Erwin Axer – jako mężczyzna I 7 VI 1975: Gra Wojsław Brydak, reż. Maciej Englert 6 V 1976: Wiśniowy sad Anton Czechow, reż. Maciej Prus – jako Borys Simeonow-Piszczyk 4 XI 1976: Święto Borysa Thomas Bernhard, reż. Erwin Axer – jako Kaleka 16 IV 1977: Kordian Juliusz Słowacki, reż. Erwin Axer – jako Ksiądz 3 VI 1978: Przebudzenie się wiosny Frank Wedekind, reż. Krzysztof Zaleski – jako Rentier Stiefel.

U schyłku swej kariery (od 1981 do 1989 r.) trafił na scenę warszawskiego Teatru Kwadrat: 27 XI 1981: Rodzina Antoni Słonimski, reż. Edward Dziewoński – jako Michał 1 IV 1982: Czyje to życie? Brian Clark, reż. Andrzej Chrzanowski – jako dr Barr 1 I 1985: Wielki Jerry Francis Scott Fitzgerald, reż. Piotr Cieślak – jako Dada (gościnnie, Teatr na Woli) 19 II 1988: Farsa na trzy sypialnie Alan Ayckbourn, reż. Marcin Sławiński – jako Ernest 27 I 1989: Panienki madame Tiny Pierre Chesnot, reż. Wojciech Pokora – jako pan Maillot.

Telewizja Widzowie po raz pierwszy na ekranach telewizorów mogli go obejrzeć w spektaklu Teatru Telewizji. 3 marca 1958 r. wystąpił w niewielkiej roli w komedii Jerzego Szaniawskiego pt. Żeglarz. 26 V 1958: Mały Książę Antoine de Saint-Exupéry, reż. Jerzy Gruza – jako Król 11 V 1959: Akcja Wega Friedrich Dürrenmatt, reż. Erwin Axer – jako John Smith 30 V 1960: Mizantrop Molier, reż. Ludwik René 24 IV 1961: Bal manekinów Bruno Jasieński, reż. Zygmunt Hübner 23 X 1961: Cena Józef Kuśmierek, reż. Tadeusz Byrski 1 I 1962: Szkoła żon Molier, reż. Bohdan Trukan 19 XI 1962: Pan Topaz Marcel Pagnol, reż. Edward Dziewoński – jako Tamise 27 V 1963: Droga do Dover A.A. Milne, reż. Edward Dziewoński 20 IV 1964: Kuglarze Zdzisław Skowroński, reż. Edward Dziewoński – jako ojciec 5 X 1964: Biedermann i podpalacze Max Frisch, reż. Erwin Axer – jako Doktór filozofii 27 IX 1965: Adwokat i róże Jerzy Szaniawski, reż. Andrzej Łapicki 25 XII 1965: Damy i huzary Aleksander Fredro, reż. Józef Słotwiński 28 II 1966: Jeleń Sławomir Mrożek, reż. Erwin Axer – jako Pasażer 26 IX 1966: Cały dzień bez kłamstwa James Montgomery, reż. Edward Dziewoński – jako Ralston 6 I 1969: Kollokacja Józef Korzeniowski, reż. Maryna Broniewska – jako pan Birucki 30 III 1970: Pan generał Jean Anouilh, reż. Aleksander Bardini – jako Doktor 1 I 1972: R.H. inżynier Bruno Winawer, reż. Edward Dziewoński – jako Profesor 6 III 1972: Pod własnym dachem David Turner, reż. Edward Dziewoński – jako Arnold Makepiece 6 X 1972: Chcę wyjść za mąż Jan Makowiecki i Olgierd Missuna, reż. Andrzej Konic – jako Prokurator 4 II 1974: Niemcy Leon Kruczkowski, reż. Jan Świderski – jako Hoppe 13 V 1974: Wszystko dobre, co się dobrze kończy William Shakespeare, reż. Edward Dziewoński – jako Lafeu 10 II 1975: Fräulein Doktor Jerzy Tepa, reż. Edward Dziewoński – jako Portier 11 V 1975: Biała owca w rodzinie Louis Garde Peach de i Yan Hay, reż. Edward Dziewoński – jako Pastor 11 XII 1975: Arszenik i stare koronki Joseph Kesselring, reż. Maciej Englert – jako O`Hara 13 XII 1975: Zawodowy gość Giulio Scarnicci i Renzo Tarabusi, reż. Czesław Wołłejko – jako Baron 29 XII 1975: Wielki człowiek do małych interesów Aleksander Fredro, reż. Krystyna Meissner – jako Telembecki 12 VI 1976: Wystarczy jeden telefon Klára Fehér, reż. Czesław Wołłejko – jako Rahonyi 2 I 1977: Nigdy nic nie wiadomo George Bernard Shaw, reż. Edward Dziewoński – jako M. Comas 20 VI 1977: Stepowy Król Lir Iwan Turgieniew, reż. Witold Filler – w jednym epizodzie 17 II 1978: Grupa Laokoona Tadeusz Różewicz, reż. Zygmunt Hübner – jako Przewodniczący jury 26 XII 1981: Kowal, pieniądze i gwiazdy Jerzy Szaniawski, reż. Maciej Englert – jako Jakub Dederko 7 XII 1987: Rodzina Antoni Słonimski, reż. Edward Dziewoński – jako Michał 1 II 1988: Miss samotnych serc Nathanael West, reż. Tomasz Lengren – jako Staruszek 9 III 1988: Tym razem żegnaj na zawsze scen. i reż. Barbara Borys-Damięcka – jako Posłaniec.

Radio W trakcie swej 45-letniej karierze radiowej wystąpił w prawie 400 słuchowiskach Teatru Polskiego Radia.

Początki Pierwszy raz przed mikrofonami radiowymi pojawił się 17 sierpnia 1948 r. Wystąpił wówczas w niewielkiej roli, w słuchowisku pt. Wołga Wsiesławicz reżyserowanym przez Jerzego Kreczmara.