Adolf Skorwid (ur. 10 listopada 1894, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Służył w 30 Pułk Piechoty w Warszawie. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 118. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju 1925 został przeniesiony do 22 Pułku Piechoty w Siedlcach na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1928 został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu. W marcu 1929 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Złoczów na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika referatu I administracji rezerw i zastępcy komendanta. We wrześniu 1930 został przesunięty na stanowisko komendanta. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI.
Podczas II wojny światowej walczył w szeregach w Armii Krajowej pod pseudonimem Dąb. 20 października 1944 był szefem sztabu Krakowskiej Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej AK.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 22 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w XX wieku