Mlask zadziąsłowy dźwięczny – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w niektórych językach naturalnych. W Międzynarodowym alfabecie fonetycznym oznaczany jest symbolem: [], ɡǃ lub ᶢǃ.
Artykulacja W czasie artykulacji podstawowego wariantu [gǃ]: modulowany jest prąd powietrza zasysanego powstały w wyniku różnicy ciśnień wytworzonej przy grzbiecie języka wzniesionym do góry, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji ustnej i ingresji (zob. mlaski); podniebienie miękkie jest podniesione, mamy do czynienia z artykulacją ustną; prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka; koniuszek języka i jego brzeżek kontaktuje się tuż za górnymi dziąsłami, tworząc zwarcie, równocześnie grzbiet język wznosi się stromo w kierunku podniebienia miękkiego i języczka, tworząc całkowite drugie zwarcie, jak przy wymowie []. W powstałej komorze dochodzi do pojawienia się podciśnienia w wyniku „ssącego” ruchu języka do tyłu. Następuje przerwanie blokady dziąsłowej, przy czym równocześnie powietrze jest zasysane do środka, co daje akustycznie charakterystyczny mlask; więzadła głosowe drgają, jest to spółgłoska dźwięczna.
Przykłady JęzykSłowo w MAFZnaczenieyeyi[kaɡǃawa]tykwa
Przypisy
zadziąsłowy dźwięczny