Christoph Ernst Friedrich Weyse (ur. 5 marca 1774 w Altonie, zm. 8 października 1842 w Kopenhadze) – duński kompozytor, pianista i organista.
Życiorys Początkowo uczył się u dziadka, który był kantorem w Altonie. Chciał zostać uczniem C.P.E. Bacha, jednak po bezskutecznych próbach nawiązania z nim kontaktu wyjechał w 1789 roku do Kopenhagi, gdzie rozpoczął studia u J.A.P. Schulza. W 1792 roku został organistą w kopenhaskim Reformert Kirke, następnie od 1805 roku do śmierci był organistą Vor Frue Kirke. Od 1816 roku był profesorem Uniwersytetu Kopenhaskiego, w 1842 roku otrzymał doktorat honorowy tej uczelni. W 1819 roku objął funkcję nadwornego kompozytora.
Twórczość Stylistycznie nawiązywał do muzyki późnego baroku i klasycyzmu, brak natomiast w jego twórczości wpływów estetyki Beethovena. Główną część twórczości Weysego stanowi muzyka wokalna, w której sięgał po teksty czołowych poetów duńskich i niemieckich ówczesnej epoki. Dużą popularnością cieszyły się napisane przez niego pieśni. W jego symfoniach widoczne jest nawiązanie do muzyki Haydna, we wczesnych dziełach fortepianowych natomiast do Clementiego i Mozarta. W późniejszych utworach na fortepian dostrzegalne są elementy stylu galant. Jego twórczość przyczyniła się do ukształtowania stylu narodowego w muzyce duńskiej.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Utwory orkiestrowe 7 symfonii (1795–1799)
Utwory kameralne Sonata na 2 fagoty (ok. 1798)
Utwory fortepianowe 6 Allegri di bravura (wyd. Berlin 1796) 8 Études (1837)
Utwory wokalne Miserere na chór podwójny i organy (1818) liczne kantaty
Muzyka do sztuk teatralnych Makbet według Szekspira (1817) Balders død według Ewalda (1832)
Opery Sovedrikken (wyst. Kopenhaga 1809) Faruk (wyst. Kopenhaga 1812) Ludlams hule (wyst. Kopenhaga 1816) Et eventyr i Rosenborg Have (wyst. Kopenhaga 1827) Festen påa Kenilworth (wyst. Kopenhaga 1836)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Duńscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1772 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Kopenhaskiego Kategoria:Zmarli w 1842