Władimir Iwanowicz Riebikow (ros. Влади́мир Ива́нович Ре́биков; ur. w Krasnojarsku, zm. 4 sierpnia 1920 w Jałcie) – rosyjski kompozytor.
Życiorys Studiował filologię na Uniwersytecie Moskiewskim, uczył się też w Konserwatorium Moskiewskim u Nikołaja Klenowskiego. W latach 1891–1893 uczył się prywatnie w Berlinie u Karla Meyerbergera (teoria) i Theodora Müllera (fortepian). Od 1893 do 1896 roku przebywał w Odessie, następnie w latach 1896–1897 ponownie w Niemczech oraz Austrii. W 1898 roku wyjechał do Kiszyniowa, gdzie zorganizował oddział Rosyjskiego Stowarzyszenia Muzycznego i liceum muzyczne. Między 1906 a 1909 rokiem koncertował w Berlinie, Dreźnie, Lipsku, Pradze, Salzburgu, Neapolu, Sorrento, Wenecji, Rzymie, Palermo, Paryżu i Wiedniu. W 1910 roku osiadł w Jałcie.
Twórczość Początkowo pozostawał pod wpływem muzyki Czajkowskiego, w okresie dojrzałej twórczości zaczął jednak wykorzystywać możliwości całotonowej skali, zbliżając się do stylistyki Claude’a Debussy’ego. Uprawiał głównie twórczość fortepianową i sceniczną. Uważał, że muzyka powinna być środkiem wyrazu emocji i uczuć, sam swoje dzieła określał mianem „muzyczno-psychologicznych”. W swoich utworach wykorzystywał teksty rosyjskich poetów symbolistów (Konstantin Balmont, Walerij Briusow), inspirował się malarstwem Arnolda Böcklina oraz filozofią Schopenhauera i Nietzschego.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rosyjscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krasnojarsku