Ondrej Spišák (ur. 1964 w Nitrze) – słowacki reżyser teatralny.
W 1986 ukończył studia na Wydziale Lalkarskim Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze, a jego spektaklem dyplomowym był Dżezinbad na motywach sztuki Ernesta Brylla Na szkle malowane. Następnie pracował w Czechach i na Słowacji, gdzie zrealizował: Sir Halewina Michela de Ghelderodego, Romeo i Julię Szekspira oraz Prawiek i inne czasy na podstawie powieści Olgi Tokarczuk. W 1990 w Słowacji wspólnie z plastykiem i scenografem Františkiem Liptákiem i przyjaciółmi założył Wolne Stowarzyszenie Aktorów, Reżyserów, Artystów, Ich Małżonek, Kochanek, Dzieci, Psów i Kotów, czyli wędrowny teatr-cyrk Teatro Tatro, który ma w swoim repertuarze takie widowiska jak Bianka Brasseli, czyli kobieta o dwóch głowach, Ballada o bandycie, Zázračný divadelný automat (Magiczny automat teatralny), który powstał jako artystyczny projekt towarzyszący Olimpiadzie w Vancouver w 2010, i Mistrz i Małgorzata Michaiła Bułhakowa.
W 1994 rozpoczął współpracę z warszawskim Teatrem Lalka, gdzie przygotował spektakle dla dzieci takie jak Robinsona Crusoe (1994) według powieści Daniela Defoe, Rudy Dżil i jego pies (1994) J.R.R. Tolkiena, Guliwer (1996) Jonathana Swifta, Podróż do wnętrza Ziemi (1997) Julesa Verne’a, Odyseja (1999) Homera czy Buratino (2004) Aleksieja Nikołajewicza Tołstoja, które były prezentowane także na festiwalach lalkowych w Europie. W 2002 w Teatrze Wybrzeże wyreżyserował inscenizację autorstwa Tadeusza Słobodzianka Sen pluskwy, czyli towarzysz Chrystus, a w 2003 w Teatrze Narodowym – Merlina. Inną historię Słobodzianka, nominowanego w 2004 do nagrody Feliksa Warszawskiego za reżyserię. W 2006 w Laboratorium Dramatu odbyła się premiera Malambo Słobodzianka. Później zrealizował kolejne sztuki Tadeusza Słobodzianka w Teatrze na Woli – Nasza klasa (2010) i Prorok Ilja (2012) – oraz w Teatrze Dramatycznym m.st. Warszawy – Młody Stalin. Prawdopodobna historia (2013), Niedźwiedź Wojtek (2016) i Historia Jakuba (2017)
Nagrody 1994: Nagroda ASISTEJ im. Jana Dormana i „Atest” Świadectwo Najwyższej Jakości i Poziomu Artystycznego za rok 1994 dla twórców spektaklu Robinson Cruzoe w Teatrze Lalka w Warszawie 1994: Toruń – I OFTL – Złoty Piernik za spektakl Robinson Crozoe w Teatrze Lalka w Warszawie oraz Brązowy Piernik (razem z Krzysztofem Dziermą) za wykreowanie przestrzeni dźwiękowej w tym spektaklu 1996: Toruń – III TSTL – nagroda za reżyserię przedstawienia Gulliwer Jonathana Swifta w Białostockim Teatrze Lalek 1997: Opole – XVIII OFTL – druga nagroda za reżyserię spektaklu Guliwer w Białostockim Teatrze Lalek 1997: „Atest” Świadectwo Najwyższej Jakości w dziedzinie teatru dla dzieci i młodzieży – za przedstawienie Guliwer Jonathana Swifta w Białostockim Teatrze Lalek 1997: Toruń – IV TSTL – Grand Prix (jury dziecięcego) dla spektaklu Wyprawa do wnętrza ziemi z Teatru Lalka w Warszawie i nagroda jury profesjonalnego za reżyserię 1997: Kłodzko – III Małe Zderzenia Teatralne – nagroda główna dla autorskiego przedstawienia Ondreja Spisaka Gulliwer w Białostockim Teatrze Lalek 1997: Lublin – II Biennale „Lalki w Lublinie” – Wielka Nagroda Publiczności i nagroda jury za reżyserię przedstawienia Rudy Dżil i jego pies Johna R.R.Tolkiena w Teatrze Lalka w Warszawie 1998: Warszawa – I Warszawski Pałac Teatralny – III nagroda dla spektaklu Alicja w krainie czarów z Teatru „Baj Pomorski” w Toruniu 1999: Warszawa – Atest Wysokiej Jakości i Poziomu Artystycznego ASSITEJ za rok 1998 – za przedstawienie Alicja w krainie czarów w Teatrze Lalek „Baj Pomorski” w Toruniu 2000: Toruń – VII MTSTL – nagroda jury dorosłego za reżyserię spektaklu Odyseja w Teatrze Lalka w Warszawie 2000: Zagrzeb – MFT Lalkowych – nagroda za reżyserię spektaklu Gulliwer w Białostockim Teatrze Lalek 2001: Zagrzeb – MF Teatrów Lalek – Grand Prix dla Odysei w Teatrze Lalka w Warszawie 2002: Czarna Maska (Łódź) dla najgorszego przedstawienia sezonu – Wesele Figara Beaumarchaise’ego w Teatrze Nowym w Łodzi 2004: Warszawa – Feliksy Warszawskie – nominacja do nagrody za reżyserię przedstawienia Merlin Tadeusza Słobodzianka w Teatrze Narodowym w Warszawie 2005: Opole – XXII Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek – druga nagroda za reżyserię przedstawienia Buratino wg Aleksego Tołstoja w Teatrze Lalka w Warszawie 2005: „Atest” Świadectwo Najwyższej Jakości i Poziomu Artystycznego za rok 2004 – za przedstawienie Buratino Aleksego Tołstoja w Teatrze Lalka w Warszawie 2006: Szanghaj – Międzynarodowy Festiwal Teatrów Dziecięcych – wyróżnienie dla spektaklu Gulliwer z Białostockiego Teatru Lalek za wybitną prezentację sztuki dla dzieci 2007: XIII Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej – wyróżnienie za reżyserię przedstawienia Kowal Malambo. Argentyńska historia Tadeusza Słobodzianka w Laboratorium Dramatu w Warszawie 2008: Toruń – XV Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek Spotkania – nagroda za inscenizację przedstawienia O śmierci i cudownym lekarzu w Starym Divadle w Nitrze 2008: Lublin – III Festiwal Teatró Europy Środkowej Sąsiedzi – Perła Sąsiadów dla przedstawienia Kowal Malambo Laboratorium Dramatu w Warszawie 2011: Łódź – Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych – nagroda dla najlepszego przedstawienia – Nasza klasa z Teatru na Woli w Warszawie 2011: Warszawa – Feliks Warszawski za najlepszą reżyserię w sezonie 2010/2011 – za reżyserię spektaklu Nasza klasa w Teatrze na Woli 2012: Cieszyn – XXIII Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Bez Granic” – Złamany szlaban dla przedstawienia Nasza klasa z Teatru na Woli w Warszawie 2015: Nagroda Główna Fundacji Tatrabanka za reżyserię Mistrza i Małgorzaty
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze Kategoria:Słowaccy aktorzy teatralni Kategoria:Słowaccy reżyserzy teatralni Kategoria:Ludzie urodzeni w Nitrze Kategoria:Urodzeni w 1964