mały|Grób rodzinny profesora Witolda Szumana na cmentarzu Bródnowskim Witold Szuman (ur. 23 czerwca 1908 w Grodzisku, zm. 13 września 2005Protokół nr 1/XLVI/2005 z posiedzenia Senatu Politechniki Warszawskiej w dniu 28 września 2005 r.) – polski elektroenergetyk, docent, profesor magister inżynier Politechniki Warszawskiej.

Życiorys Urodził się 23 czerwca 1908 w Grodzisku, w rodzinie Jana Nepomucena (1862–1945), syna Henryka, i Anastazji z Pinowskich (ur. 1885). Ukończył Gimnazjum i Liceum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (1926), następnie Wyższą Szkołę Techniczną Wolnego Miasta Gdańska (niem. Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig)Edmund Wittbrodt, Zarys historii politechniki po 1945, Politechnika Gdańska.https://yadda.icm.edu.pl/baztech/element/bwmeta1.element.baztech-0ecb7895-73cf-4311-b196-e142b602dc86/c/3_ZN_WEiA_PG_43.pdfhttp://yadda.icm.edu.pl/baztech/element/bwmeta1.element.baztech-ba6fefb2-0fad-41fc-914c-f6e06cbd9807/c/ZN_WEiAPG_69_12.pdf. Na tej uczelni był prezesem studenckiego Naukowego Koła Mechaników i Elektrotechników w pierwszej kadencji.

Po powstaniu warszawskim trafił w 1944 do KZ-Außenlager Frankfurt am Main, będącego podobozem obozu koncentracyjnego Natzweiler-Struthof. Stamtąd w 1945 został ewakuowany do obozu koncentracyjnego Dachau. Z przymusowego pobytu i przymusowej pracy w Niemczech w grudniu 1945 spisał własnoręcznie 51-stronicowe sprawozdanie. Figuruje w rejestrze Polskiego Czerwonego Krzyża jako osoba prześladowana.

Powróciwszy do Polski, podjął pracę na Politechnice Warszawskiej. W 1947 był autorem analiz i jednego z kilku planów odbudowy ciepłowni i elektrociepłowni w stolicy dla Centralnego Zarządu Energetyki. Na uczelni został asystentem prof. Romana Podoskiego w Katedrze Kolejnictwa Elektrycznego i Napędów ElektrycznychMedale SEP (1974) – prof. Roman Podoski, Newsletter Stowarzyszenia Elektryków Polskich, nr 249 / 23 – 29.03.2020.. W roku akademickim 1946/47 był starszym asystentem przy Zakładzie Urządzeń Elektrycznych Politechniki. Najpóźniej w 1956 zatwierdzono wniosek o mianowanie Witolda Szumana na stanowisko docenta. Od października 1958 pełnił obowiązki prodziekana macierzystego Wydziału. W 1962 otrzymał funkcje: kierownika Katedry Elektrowni i Elektroenergetyki oraz kierownika Zakładu Elektrowni w tejże katedrzehttps://bcpw.bg.pw.edu.pl/Content/9124/50_lat_Instytutu_Elektroenergetyki_Album.pdf.

W latach 1960–1965 podjął obowiązki Sekretarza Naukowego Komitetu Elektrotechniki Polskiej Akademii Naukhttps://bazhum.muzhp.pl/media//files/Kwartalnik_Historii_Nauki_i_Techniki/Kwartalnik_Historii_Nauki_i_Techniki-r1988-t33-n3/Kwartalnik_Historii_Nauki_i_Techniki-r1988-t33-n3-s588-680/Kwartalnik_Historii_Nauki_i_Techniki-r1988-t33-n3-s588-680.pdf.

Witold Szuman był członkiem Stowarzyszenia Elektryków Polskichhttps://delibra.bg.polsl.pl/Content/23517/BCPS_25215_1946-03_Przeglad-Elektrotech.pdf. W Izbie Rzeczoznawców SEP kierował działem „Wytwarzanie Energii Elektrycznej”https://sep.com.pl/pdf/inne/Me_ZP_Komel_112.pdf.

W 1965 otrzymał nominację profesorską. W 1966 wyjechał na kontrakt zagraniczny, a kierownictwo Katedry przejął od niego prof. Tadeusz Kahl. Wyjazd do Indii odbył się z ramienia UNESCO do Wyższej Szkoły Technicznej w Andra Pradesh. Następnie wyjechał do Afryki Zachodniej, na Wybrzeże Kości Słoniowej. W Abidżanie, w latach 1968–1972 był ekspertem ONZ przy Afrykańskim Banku RozwojuTygodnik Przekrój, nr 1640 z 12 września 1976 r., s. 14..

Po reorganizacji uczelni polskich na struktury instytutowe zatrudniony był w Instytucie Elektroenergetyki Wydziału Elektrycznego Politechniki.

Od 1936 był mężem Zofii Anny z Żurkowskich (1906–2008), z którą mieszkał na Saskiej Kępiehttps://bibliotekacyfrowa.eu/Content/42768/47648.pdf. Mieli córkę Kingę (1941–2005), primo voto Hoyer, secundo voto Daley – bizneswoman mieszkającą w Londynie, która zmarła w Malezji.

Pochowany 22 września 2005 w grobie rodzinnym na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 29G-1-30)Wykaz profesorów i docentów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 2000–2010, Witold Szuman..

Publikacje Witold Szuman, ilustr. Edward Hojnacki, Józef Grzeszczak, Podręcznik szofera, Wydawnictwo Słowo Polskie 1945. Witold Szuman, Elektrownie cieplne, Trzaska, Evert i Michalski, Warszawa 1951 (Biblioteka Techniczna tom 12.). praca zbiorowa, Poradnik Inżyniera Elektryka, Trzaska, Evert i Michalski, Warszawa 1951. Witold Szuman, Urządzenia pomocnicze elektrowni cieplnych. T. 1 Rurociągi i pompy, Państwowe Wydawnictwa Techniczne, Warszawa 1954. Witold Szuman, Urządzenia pomocnicze elektrowni cieplnych. T. 2 Urządzenia pomocnicze obiegów roboczych, Państwowe Wydawnictwa Techniczne, Warszawa 1955. Witold Szuman, Elektrociepłownie i sieci cieplne: Skrypty dla Szkół Wyższych – Politechnika Warszawska, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958. Witold Szuman i inni (oprac.), Perspektywy i warunki wprowadzenia energetyki jądrowej w Polsce, Polska Akademia Nauk Komitet Elektryfikacji Polski, Warszawa 1961. Witold Szuman, Urządzenia pomocnicze elektrowni parowych, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1962. Witold Szuman, Elektrociepłownie i sieci cieplne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Łódź 1963. Witold Szuman, Maszyny i urządzenia energetyczne, t. 1 i 2: Podręcznik dla technikum, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1986, 1988 (wyd. 3) (całość).

Odznaczenia

Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1963)

Przypisy

Bibliografia

Andrea Rudorff, Katzbach – das KZ in der Stadt. Zwangsarbeit in den Adlerwerken Frankfurt am Main 1944/45. (Studien zur Geschichte und Wirkung des Holocaust, Bd. 5.) Wallstein Verlag, Göttingen 2021. , s. 368.

Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu Kategoria:Absolwenci i studenci Wyższej Szkoły Technicznej Wolnego Miasta Gdańska Kategoria:Ludzie urodzeni w Grodzisku Wielkopolskim Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie elektrotechnicy Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 2005