Klaus Egge (ur. 19 lipca 1906 w Gransherad w Telemarku, zm. 7 marca 1979 w Oslo) – norweski kompozytor.
Życiorys Studiował w konserwatorium w Oslo u Arilda Sandvolda (organy), Nilsa Larsena (fortepian) i Farteina Valena (kompozycja). Następnie był uczniem Walthera Gmeindla w Hochschule für Musik w Berlinie. W latach 1932–1945 był nauczycielem śpiewu w Oslo. Od 1935 do 1938 roku był redaktorem czasopisma Tonekunst, pisywał też krytyki muzyczne do Arbeiderbladet.
W latach 1945–1972 był przewodniczącym stowarzyszenia kompozytorów norweskich. Był też członkiem zarządu norweskiego stowarzyszenia autorów (TONO) i Norweskiego Komitetu UNESCO. Członek Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie. W 1949 roku przyznano mu pensję państwową. Odznaczony Orderem Świętego Olafa w stopniu kawalera 1. klasy (1958) i komandora (1977). Otrzymał też Order Sokoła Islandzkiego.
Jako jeden z nielicznych kompozytorów norweskich połączył elementy ludowe z osiągnięciami muzycznej awangardy lat 30. XX wieku. Tworzył w stylu zarówno neoromantycznym, jak i neoklasycznym. Swoje partytury podpisywał często nutami oznaczającymi dźwięki e, g, g i e, a w jego utworach często przewija się motyw E–G–G–E.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Norwescy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła Islandzkiego