Danuta Olędzka (z domu Sorgowicka, ur. 3 marca 1927 w Poczapowie, zm. 22 marca 2025) – polska architektka, urbanistka, przedstawicielka modernizmu, nauczyciel akademicki.
Życiorys Jej edukację na poziomie podstawowym przerwała II wojna światowa. Uczęszczała do gimnazjum w Wieluniu, gdzie mieszkała rodzina jej matki. W Wieluniu zakończyła również pierwszą klasę liceum, po czym wraz z matką przeprowadziła się do Gdyni. Tam skończyła liceum oraz zdała maturę. Następnie, za sugestią matki, zaczęła studiować architekturę na Politechnice Gdańskiej.
thumb|Falowiec przy ul. Obrońców Wybrzeża w Gdańsku Po uzyskaniu dyplomu została skierowana na stanowisko inspektora w Banku Inwestycyjnym, gdzie miała określać stan zaawansowania budów. Następnie pracowała jako asystentka na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. Po pewnym czasie zaczęła pracę w biurze projektowym Miastoprojekt Gdańsk, które zajmowało się projektowaniem obiektów użyteczności publicznej.
Wraz z Tadeuszem Różańskim i Januszem Morkiem zaprojektowała gdański falowiec przy ul. Obrońców Wybrzeża – najdłuższy budynek mieszkalny w Polsce i drugi co do długości w Europie. Jego budowa ruszyła w 1970 roku.
Jej mężem był architekt Daniel Olędzki (1925-1991).
Dzieła Falowiec przy ul. Obrońców Wybrzeża w Gdańsku (1970–1973), Dom Technika w Gdańsku (1970–1974), Budynek Szkoły Podstawowej nr 1 w Sopocie (1964), Dom wczasowy w Krynicy Morskiej, Dom wczasowy w Juracie, Ratusz w Dzierzgoniu.
Przypisy
Bibliografia Przemysław Szafer, Współczesna architektura polska, Warszawa 1988.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej Kategoria:Architekci modernizmu Kategoria:Architekci związani z Gdańskiem Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Polsce Kategoria:Polscy inżynierowie architekci Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2025