Janowo (; ) – chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie werenowskim, w sielsowiecie Konwaliszki, w pobliżu granicy z Republiką Litewską.
Historia W czasach zaborów w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego
Po I wojnie światowej weszło w skład okręgu wileńskiego Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 na terenie Litwy Środkowej, a następnie do 1939de iure do 1945 w Polsce, w województwie wileńskim1922 - 1926 Ziemia Wileńska.
W latach 1921–1945 kolonia leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie oszmiańskim, w gminie miejskiej Oszmiana.
W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 6 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Konwaliszkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Holszanach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dziewieniszkach.
Przez cały ten okres, podobnie jak w czasach zaborów, miejscowość administracyjnie przynależała do powiatu oszmiańskiego i gminy Dziewieniszki.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Miejscowości w rejonie werenowskim Kategoria:Kolonie w powiecie oszmiańskim (II Rzeczpospolita)