Procoptodon – wymarły rodzaj ssaka niższego z podrodziny Sthenurinae w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae), zamieszkujący w plejstocenie prawie całą Australię.
Charakterystyka Był to duży ssak roślinożerny, znacznie większy od największych żyjących dziś torbaczy. Największy gatunek w obrębie rodzaju, Procoptodon goliah, osiągał 2,7 m wysokości, a ważył do 240 kg i był największym znanym kangurem wszech czasów. Poza rozmiarami, od współczesnych kangurów różnił się silnie skróconym pyskiem i dłuższymi kończynami przednimi.
Etymologia Procoptodon: pro „blisko, w pobliżu”; κοπτω koptō „walić, tłuc, uderzać”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Pachysiagon: gr. παχυς pakhus „wielki, gruby”; σιαγων siagōn, σιαγονος siagonos „żuchwa”. Gatunek typowy: Pachysiagon otuel . Halmaturotherium (Halmatutherium): gr. ἁλμα halma, ἁλματος halmatos „skok, sus”, od ἁλλομαι hallomai „skakać”; ουρα oura „ogon”; θηριον thērion „dzike zwierzę”, od θηρ thēr, θηρος thēros „zwierzę”. Gatunek typowy: nie podano.
Podział systematyczny Do rodzaju należały następujące gatunki: Procoptodon brownei Procoptodon gilli Procoptodon goliah Procoptodon mccoyi Procoptodon oreas Procoptodon pusio Procoptodon rapha Procoptodon williamsi
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Megafauna Kategoria:Wymarłe ssaki plejstocenu Kategoria:Kangurowate Kategoria:Ssaki Australii