Jan Tomasz Pękosławski (ur. 8 marca 1877, zm. 1944) – polski polityk, faszystowski działacz polityczny oraz ideolog. Założyciel i jedna z naczelnych postaci Pogotowia Patriotów Polskich.
Syn Tomasza i Anny z domu Borkowska. Pochodził z Opatowa. Związek małżeński zawarł z Eugenią Emmą Heugel w Warszawie w 1902. W II Rzeczypospolitej związany był z Polskim Stronnictwem Chrześcijańskiej Demokracji, jednak po wyborach parlamentarnych 1922 wystąpił z partii, co miało być spowodowane zniechęceniem wobec kulisów wyborczych. Rozczarowanie rozciągało się na cały parlamentaryzm, który oskarżał o bałagan, kłótliwość, klikowość i małostkowość. Sejmokracji przeciwstawiał rząd „bezpartyjny, fachowy i stały”, a zarazem „bezwzględny i energiczny”. Z tego powodu założył jesienią 1922 wzorowane na partiach faszystowskich Pogotowie Patriotów Polskich.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Tomasz Plaskota, Chcieli być jak włoscy faszyści. Pogotowie Patriotów Polskich Publikacje Jana Pękosławskiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Członkowie Pogotowia Patriotów Polskich Kategoria:Politycy Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji Kategoria:Polscy faszyści Kategoria:Polscy myśliciele polityczni Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Polacy związani z działalnością antysemicką (II RP i II wojna światowa)