Aleksander Erazm Nowosielski (ur. 23 grudnia 1893 w Buczaczu, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 23 grudnia 1893 w Buczaczu jako syn Michała i Apolonii. W 1904 ukończył szkołę powszechną w Przemyślu, a następnie w 1912 gimnazjum we Lwowie. W latach 1912–1914 był słuchaczem zwyczajnym na wydziale prawa Uniwersytetu Lwowskiego.

19 sierpnia 1915 został zmobilizowany do armii austriackiej i przydzielony do 36 pułku. Od 5 maja 1916 do 3 listopada 1918 walczył na froncie włoskim. 1 sierpnia 1917 został awansowany na stopień podporucznika. W 1918 otrzymał urlop na studia i 19 lipca tego roku zdał egzamin rządowy prawno-historyczny na Uniwersytecie Lwowskim. Od 3 listopada do 29 grudnia 1918 przebywał w niewoli włoskiej. Po uwolnieniu wstępuje do Wojska polskiego i otrzymuje przydział do pułku piechoty im. Francesco Nullo we Włoszech, a następnie zostaje dowódcą kompanii, wchodzącej w skład armii gen. Józefa Hallera we Francji.

Będąc oficerem Dowództwa 12 Dywizji Piechoty, w stopniu porucznika, 26 marca 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1585. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych piechoty. W tym czasie, jako oficer rezerwy 42 Pułku Piechoty zatrzymany w służbie czynnej był przydzielony do Oddziału III Sztabu Generalnego. W tym samym roku został przemianowany na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1919 i 29. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pełnił służbę w macierzystym 42 pp w Białymstoku. W latach 1932–1934 pełnił służbę w Biurze Ogólno-Organizacyjnym Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie w Departamencie Dowodzenia Ogólnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 5. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

W marcu 1939 pełnił służbę w 44 Pułku Piechoty w Równem na stanowisku dowódcy II batalionu. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II C Woldenberg.

Był żonaty.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1239 – 26 marca 1921 Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938. „za zasługi w służbie wojskowej”. Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Ludzie urodzeni w Buczaczu Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 42 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 44 Pułku Strzelców Legii Amerykańskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci