Clara Campoamor Rodríguez (ur. 12 lutego 1888 w Madrycie, zm. 30 kwietnia 1972 w Lozannie) – prawniczka, pisarka, obrończyni praw kobiet w Hiszpanii. Jedna z pierwszych trzech kobiet wybranych do (Kortezów) II Republiki Hiszpańskiej w 1931 roku – obok Victorii Kent i Margarity Nelken.
Życiorys Brała udział w pracach nad konstytucją hiszpańską z 1931 roku i była jedną z głównych działaczek na rzecz prawa wyborczego kobiet, uzyskanego w tym samym roku. Dzięki jej staraniom do dokumentów państwowych wprowadzono język, który umożliwiał równe traktowanie kobiet i mężczyzn. Podczas wojny domowej wyjechała do Genewy. W 1937 wydała w Paryżu wspomnienia La revolución española vista por una republicana. Publikowała teksty na temat walki o prawa kobiet, biografie pisarzy hispanojęzycznych oraz tłumaczenia literatury francuskiej. Zmarła na wygnaniu w Szwajcarii.
Ważniejsze publikacje El derecho de la mujer en España (1931) (Prawa kobiet w Hiszpanii) El voto femenino y yo: mi pecado mortal (1936) (Głos kobiet i ja – mój grzech śmiertelny) La revolución española vista por una republicana (1937) (Rewolucja hiszpańska widziana oczami republikanki) Sor Juana Inés de la Cruz (1944) (Biografia siostry Juany Inés de la Cruz) Vida y obra de Quevedo (1945) (Życie i twórczość Quevedo)
Przypisy
alt=Rzeźba ku czci Clary Campoamor autorstwa Anny Jonsson|mały|348x348px|Rzeźba ku czci Clary Campoamor autorstwa Anny Jonsson
Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Hiszpańscy pisarze Kategoria:Hiszpańscy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie