Guillaume de Lorris (ur. ok. 1205, zm. po 1240) – francuski poeta epoki średniowiecza, twórca utworu Opowieść o Róży, którego tematyką jest idealna miłość dworska.
Życiorys Guillaume de Lorris jest autorem 4068 wersetów alegorycznej opowieści przedstawiającej ideał miłości dwornej znanej jako Opowieść o Róży (). Utwór, który zaczął pisać prawdopodobnie około 1230 roku, skierowany był głównie dla dworskiej publiczności. Poemat dokończył Jean de Meun około 1280 roku.
Pochodził prawdopodobnie z Lorris, małego miasteczka na wschód od Orleanu. Dokładny rok jego urodzenia jest nieznany, a rok jego śmierci można wywnioskować jedynie z części wierszy zapisanych przez Jeana de Meuna. Meun napisał, że urodził się w chwili śmierci Guillaume'a, ale nie wskazał konkretnej daty (ok. 1225-1240), i że pracował nad wierszem około czterdziestu lat po śmierci Guillaume'a. Ernest Langlois, francuski mediewista, proponuje okres 1225–1240 jako okres śmierci Guillaume zaś Félix Lecoy, profesor literatury średniowiecza, sugeruje lata 1225-1230 jako czas, w którym Guillaume pracował nad swoim wierszem.
Według Gerta Pinkernella, językoznawcy i literaturoznawcy, szczególne osiągnięcie Guillaume polegało na umiejętnym połączeniu trzech elementów, które były obecne w literaturze średniowiecznej, ale nie były powszechne: forma narracji z perspektywy pierwszej osoby, wykorzystanie alegorycznych postaci jako bohaterów i przedstawienie całej powieści w formie relacji ze snu. O mistrzostwie Guillaume'a świadczy również jego wrażliwe i wnikliwe ukazanie psychologii staniu zakochania. Ukazał wizję średniowiecznej miłości - ideał miłości dworskiej (), zaś forma przekazu cieszyła się popularnością aż do renesansu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy poeci średniowieczni Kategoria:Urodzeni w 1205 Kategoria:Zmarli w 1240