– indonezyjska uczelnia publiczna w Surabai (prowincja Jawa Wschodnia). Została założona w 1954 roku. Na podstawie QS World University Rankings (2025) Uniwersytet Airlangga zajmuje 287. miejsce na świecie.

Historia Powstanie Uniwersytetu Airlangga ma dość długą historię. Przed oficjalnym utworzeniem UNAIR, w dniach 9 i 11 października 1847 r., przedstawiono rządowi kolonialnemu Holandii propozycję kształcenia utalentowanych młodych Jawańczyków na specjalistów w dziedzinie zdrowia. W dniu 2 stycznia 1849 r., na mocy decyzji rządu nr 22, utworzono NIAS (Nederlandsch Indische Artsen School) jako miejsce kształcenia lekarzy w Surabaji. Od 1913 r. kształcenie lekarzy w Surabaji odbywało się przy ulicy Kedungdoro 38 w Surabaji. W 1923 roku budynek NIAS został przeniesiony z ulicy Kedungdoro do miejsca, w którym znajduje się Wydział Medyczny UNAIR przy ulicy Mayjen Prof. Dr. Moestopo w Surabaji.

Następnie dr Lonkhuizen, ówczesny dyrektor Departamentu Zdrowia, zgłosił propozycję utworzenia Szkoły Stomatologicznej w Surabaji, której powstanie zapoczątkowano w lipcu 1928 r. i kontynuowano do 1945 r. Uzyskał on zgodę dr. R.J.F. Van Zabena, dyrektora NIAS. Następnie szkoła ta stała się bardziej znana pod nazwą STOVIT (School tot Opleiding van Indische Tandarsten). W tym czasie STOVIT zdołała zgromadzić 21 uczniów. W trakcie swojej działalności STOVIT zmieniła nazwę na Ika Daigaku Shika (szkoła medyczna i stomatologiczna), a jej pierwszym dyrektorem został dr Takeda, pełniący tę funkcję w latach 1942–1945.

Dwa lata później rząd holenderski przejął szkołę i zmienił jej nazwę na Tandheelkunding Instituut. W 1948 roku szkoła zmieniła status na Universiteit Tandheelkunding Instituut (UTI). Pod władzą Republiki Indonezji Zjednoczonej (RIS) UTI ponownie zmieniło nazwę na Lembaga Ilmu Kedokteran Gigi (LIKG) na okres 4 lat studiów, pod kierownictwem prof. M. Knapa i prof. M. Soetojo. W 1948 roku UNAIR była oddziałem Uniwersytetu Indonezyjskiego, który posiadał dwa wydziały: Wydział Medyczny i Wydział Stomatologii.

UNAIR zostało oficjalnie założone w 1954 roku na mocy rozporządzenia rządowego nr 57/1954 i zainaugurowane przez prezydenta Republiki Indonezji 10 listopada 1954 roku, w dniu dziewiątej rocznicy święta bohaterów. W tym samym roku powstał Wydział Prawa, który wcześniej był oddziałem Wydziału Prawa, Ekonomii i Nauk Społeczno-Politycznych Uniwersytetu Gadjah Mada w Yogyakarcie.

W momencie powstania Uniwersytet Airlangga składał się z pięciu wydziałów, a mianowicie:

Wydział Medycyny, który pierwotnie był filią Uniwersytetu Indonezyjskiego; Wydział Stomatologii, który pierwotnie był oddziałem Uniwersytetu Indonezyjskiego; Wydział Prawa, który pierwotnie był oddziałem Uniwersytetu Gadjah Mada; Wydział Literatury, z siedzibą w Denpasar, który w 1962 roku odłączył się od Uniwersytetu Airlangga, aby stać się częścią Uniwersytetu Udayana; Wydział Nauczycielski i Nauk o Wychowaniu, z siedzibą w Malang, który w 1963 roku odłączył się od Uniwersytetu Airlangga, stając się Państwowym Instytutem Nauczycielskim i Nauk o Wychowaniu (IKIP) w Malang, obecnie przekształconym w Państwowy Uniwersytet w Malang (UM).

Nazwa i symbol Nazwa "Airlangga" pochodzi od imienia króla, który rządził Jawą Wschodnią w latach 1019–1042, a mianowicie Rake Halu Sri Lokeswara Dharmawangsa Airlangga Anantawikramattungadewa, znanego również jako Prabu Airlangga.

Symbolem Uniwersytetu Airlangga jest "Garuda Mukti" z jeźdźcem Batara Wisnu, który niesie dzban zawierający wodę "amerta", czyli wodę wiecznego życia. Symbol ten symbolizuje Uniwersytet Airlangga jako niezmienne źródło wiedzy.

Nazwa i symbol Uniwersytetu Airlangga zostały uwiecznione w postaci pomnika Prabu Airlangga o wysokości około trzech metrów, który stoi przed kampusem A Uniwersytetu Airlangga. Pomnik został wykonany w 1954 roku przez Hendrę Gunawana, rzeźbiarza z Pelukis Rakjat, który później stał się częścią Lembaga Kebudayaan Rakjat (Lekra). Prace nad pomnikiem wykonał Hendra wraz z pięcioma członkami Pelukis Rakjat i dziesięcioma innymi pracownikami, a ich ukończenie zajęło około trzydziestu dni.

Flaga Uniwersytetu Airlangga ma kolory żółty i niebieski. Kolor żółty symbolizuje wielkość, a niebieski symbolizuje rycerskość i głęboką duszę. Kolory te zostały zaczerpnięte z koloru płaszcza, który okrywał posąg Wisnu podczas ceremonii założenia Uniwersytetu Airlangga przez pierwszego prezydenta Republiki Indonezji w dniu 10 listopada 1954 roku.

Lokalizacja

Uniwersytet Airlangga posiada 14 wydziałów i 1 szkołę podyplomową, które mieszczą się w trzech kampusach rozsianych po Surabaya, a mianowicie:

Kampus Dharmahusada - A przy ulicy Prof. Dr. Moestopo 47. Na terenie kampusu znajduje się Wydział Medycyny (FK) oraz Wydział Stomatologii (FKG) Kampus Dharmawangsa - B przy ulicy Airlangga 4-6. Na tym kampusie znajdują się: Wydział Ekonomii i Biznesu (FEB), Wydział Prawa (FH), Wydział Psychologii (FPsi), Wydział Nauk Społecznych i Politycznych (FISIP), Wydział Nauk Humanistycznych (FIB), Wydział Zawodowy (FV) oraz Szkoła Podyplomowa (SPs) Kampus MERR - C w Mulyorejo, wschodnia część Surabaya. Na tym kampusie znajdują się: Wydział Nauk Ścisłych i Technologii (FST), Wydział Zdrowia Publicznego (FKM), Wydział Medycyny Weterynaryjnej (FKH), Wydział Pielęgniarstwa (FKp), Wydział Farmacji (FF), Wydział Rybołówstwa i Oceanografii (FPK) oraz Wydział Technologii Zaawansowanych i Multidyscyplinarnych (FTMM) Kampus Banyuwangi, kampus Wydziału Nauk o Zdrowiu i Nauk Przyrodniczych (FIKKIA) Universitas Airlangga które znajduje się w budynku Giri przy ulicy Wiajaya Kusuma nr 113 oraz kampusie Sobo przy ulicy Ikan Wijinongko nr 18a. W FIKKIA znajdują się 3 kierunki studiów, a mianowicie: studia licencjackie w zakresie zdrowia publicznego, studia licencjackie w zakresie weterynarii oraz studia licencjackie w zakresie akwakultury. Kampus Jakarta znajduje się w Graha STR Kemang w południowej części Dżakarty i jest przeznaczony wyłącznie dla studiów magisterskich z zakresu prawa, notariatu oraz nauk prawnych i rozwoju.

Rektor +NoRektorzacząć sprawować urządKoniec kadencji1Prof. Mr. Abdoel Gaffar Pringgodigdo195419612Prof. dr. Mohammad Toha Ronodipuro196119653Kol. TNI (Purn.) CKH. Chasan Durjat196519664Prof. Dr. dr. Eri Sudewo196619745Prof. Dr. dr. Kwari Setjadibrata Sp.A197419756Prof. Dr. Abdul Gani S.H, M.S197619807Prof. Dr. dr. Marsetio Donosepoetro198019848Prof. dr. Soedarso Djojonegoro198419939Prof. dr. H. Bambang Rahino1993199710Prof. dr. H. Soedarto DTM&H, Ph.D1997200111Prof. Dr. Med. dr. Puruhito Sp.B2001200612Prof. Dr. Fasichul Lisan Apt2006 & 20102010 & 201513Prof. Dr. Mohammad Nasih SE., M.T., Ak., CMA2015202514Prof. Dr. Muhammad Madyan, S.E., M.Si., M.Fin.2025Obecny

Zasoby Kadry ludzkie Uniwersytetu Airlangga składają się z pracowników akademickich i pracowników dydaktycznych. Kadra akademicka liczy 1522 osoby, z czego 1472 osoby mają status urzędników państwowych (PNS), a 49 osób ma status pracowników niebędących urzędnikami państwowymi. Personel akademicki zatrudniony na czas określony obejmuje 223 wykładowców nadzwyczajnych oraz 113 wykładowców zatrudnionych na podstawie umowy o dzieło.

Podsumowanie liczby stałych pracowników akademickich według wykształcenia przedstawia się następująco:

Kadra akademicka z wykształceniem wyższym (licencjat) w liczbie 156 osób Liczba pracowników akademickich posiadających tytuł magistra (S-2) i specjalisty 1 (Sp-1) wynosi 885 osób Liczba pracowników akademickich posiadających stopień naukowy doktora (S-3) wynosi 481 osób

Liczba pracowników oświaty wynosi 2002 osoby, w tym 1129 osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, 7 osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony oraz 866 osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas określony.

Podsumowanie liczby pracowników oświaty według wykształcenia przedstawia się następująco:

Pracownicy oświaty z wykształceniem wyższym (magisterskim) w liczbie 43 osób Pracownicy oświaty z wykształceniem wyższym (licencjat) w liczbie 591 osób Pracownicy oświaty z wykształceniem wyższym (licencjat) w zawodzie: 32 osób Pracownicy akademiccy z wykształceniem dyplomowym w liczbie 326 osób Liczba pracowników akademickich z wykształceniem średnim (SMA) wynosi 825 osób Liczba pracowników akademickich z wykształceniem poniżej średniego (gimnazjum i szkoła podstawowa) wynosi 181 osób

Czynności administracyjne

Działalność administracyjna Uniwersytetu Airlangga (UNAIR) jest skoncentrowana w Biurze Zarządzania Uniwersytetu Airlangga, które znajduje się na kampusie C Mulyorejo w Surabaji.

Udogodnienia

Meczet Ulul Azmi (Kampus C) Meczet Nuruzzaman (Kampus B) Akademiki dla studentów i studentek Biblioteka kampusu Centrum konferencyjne Airlangga (ACC) Wieża Centrum Edukacji Szariackiej i Przedsiębiorczości Airlangga (ASEEC) Autobus Flash UNAIR Bankomat Centrum studenckie Spółdzielnia studencka (Kopma) Poliklinika Jezioro Miłości Airlangga Szpital Uniwersytecki Airlangga Szpital Weterynaryjny UNAIR Szpital Stomatologiczny UNAIR Szpital Chorób Tropikalnych i Infekcyjnych UNAIR Park i Centrum Gastronomiczne Wi-Fi dostępne przez całą dobę na terenie kampusu UNAIR Centrum Językowe UNAIR (w budynku ASEEC) Amfiteatr (Kampus B) Dom Gościnny Airlangga Boisko:

Boisko do koszykówki Boisko do futsalu Boisko do tenisa

Absolwenci

Agus Harimurti Yudhoyono, Minister Coordinating for Infrastructure and Regional Development of the Republic of Indonesia from 2024 to present, Minister of Agrarian Affairs and Spatial Planning/Head of the National Land Agency of the Republic of Indonesia from February 2024 to October 2024 Muhaimin Iskandar, minister ds. upodmiotowienia społeczności Republiki Indonezji w latach 2024–obecnie, wiceprzewodniczący MPR RI w latach 2018–2019, minister pracy i migracji w latach 2009–2014, wiceprzewodniczący DPR RI w latach 1999–2009 i 2019–2024 Ignasius Jonan, minister energii i zasobów mineralnych Republiki Indonezji w latach 2016–2019, minister transportu Republiki Indonezji w latach 2016–2019, dyrektor PT KAI w latach 2009–2014 Khofifah Indar Parawansa, gubernator prowincji Jawa Wschodnia w latach 2019–obecnie, minister spraw społecznych Republiki Indonezji w latach 2014–2018, Szef Krajowej Agencji ds. Planowania Rodziny w latach 2000–2001, minister ds. upodmiotowienia kobiet Republiki Indonezji w latach 1999–2001, członek Izby Reprezentantów Republiki Indonezji w latach 1992–1999 i 2004–2009 Tarmizi Taher, lekarz, marynarka wojenna Indonezji, ambasador Republiki Indonezji w Norwegii w latach 1999–2002, minister spraw religijnych Republiki Indonezji w latach 1993–1998 Muhadjir Effendy, minister koordynator ds. rozwoju ludzkiego i kultury Indonezji w latach 2019–2024, minister edukacji i kultury Republiki Indonezji w latach 2016–2019 Asman Abnur, minister ds. wzmocnienia aparatu państwowego i reformy biurokracji Republiki Indonezji w latach 2016–2018, członek Izby Reprezentantów Republiki Indonezji w latach 2004–2024, wiceburmistrz Batam w latach 2001–2004 Terawan Agus Putranto, lekarz wojskowy, specjalny doradca prezydenta ds. zdrowia w latach 2024–obecnie, minister zdrowia Republiki Indonezji w latach 2019–2020, dyrektor szpitala wojskowego Gatot Soebroto w latach 2015–2019 Gerrit Augustinus Siwabessy, lekarz, pionier technologii atomowej w Indonezji, minister zdrowia Indonezji w latach 1966–1978 Ibnu Sutowo, Przewodniczący Czerwonego Krzyża Republiki Indonezji w latach 1986–1992, Dyrektor Generalny Pertamina w latach 1968–1976, Minister Ropy Naftowej i Gazu Ziemnego Republiki Indonezji w 1966 r., Dowódca Okręgu Wojskowego Sriwijaya w latach 1955–1956 Triyono Wibowo, wiceminister spraw zagranicznych Republiki Indonezji w latach 2008–2011