Marian Łapiński (ur. 6 sierpnia 1909 w Pratulinie, zm. 29 lutego 1992 w Warszawie) – polski elektrotechnik, profesor nadzwyczajny Politechniki Warszawskiej.
Życiorys W 1928 ukończył seminarium nauczycielskie w Ursynowie i rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym w Szkole Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. Ukończył je w 1932, a następnie odbył roczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych w Zegrzu. Następnie rozpoczął pracę jako asystent w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym na Wydziale Teletechniki w Dziale Telefonii Nośnej, jego zadaniem było opracowanie dodatkowego połączenia telefonicznego Warszawy z Gdynią za pomocą przewodów napowietrznych (tzw. telefonia nośna). Po jego realizacji awansował na stanowisko kierownika Działu aparatów Pomiarowych i zajmował je do wybuchu II wojny światowej. Od 1944 kierował Technikum Łączności, które powstało przy Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym (PIT), ponieważ dyplomy ukończenia Szkoły Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda zmuszony został w 1945 do ponownej obrony pracy magisterskiej. Od 1945 prowadził działalność naukowo-badawczą w PIT, a następnie w wydzielonym z niego Instytucie Łączności. Równocześnie pracował na Politechnice Warszawskiej, od 1945 był asystentem, od 1946 adiunktem. W 1954 został zastępcą profesora, a rok później docentem. W 1962 obronił doktorat na Politechnice Wrocławskiej, w 1963 decyzją Rady Wydziału Łączności Politechniki Warszawskiej uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W 1967 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1976 profesora zwyczajnego. Zorganizował pracownię wzorów i pomiarów wzorcowych w Zakładzie Miernictwa Instytutu, która pracowała na potrzeby resortu łączności. Na Politechnice zorganizował i kierował Zakładu Miernictwa Teleelektrycznego, który początkowo wchodził w skład Wydziału Łączności, a następnie Wydziału Elektroniki. Marian Łapiński był organizatorem procesu nauczania przedmiotów "Miernictwo teleelektryczne", "Miernictwo elektroniczne", "Metrologia elektryczna", "Miernictwo wielkości nieelektrycznych", "Elektrotechnika" oraz "Miernictwo elektryczne i elektroniczne". Prowadził prace badawcze nad unikatową aparaturą naukową, powstały urządzenia pomiarowe dla instytutów naukowo-badawczych, uczelni i przedsiębiorstw, były to m.in. analizatory sieci energetycznych. Był prodziekanem Wydziału Elektroniki, także zastępcą dyrektora ds. nauczania w Instytucie Automatyki Przemysłowej. W 1977 przeszedł na emeryturęMarian Łapiński, Sekcja Automatyki i Pomiarów OW SEP, Stowarzyszenie Elektryków Polskich.
Pochowany na cmentarzu Wolskim w WarszawieAndrzej Liczbiński "Wykaz profesorów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 1988-2000".
Dorobek naukowy Dorobek naukowy prof. Mariana Łapińskiego stanowi 21 monografii, podręczników i skryptów, 16 artykułów w prasie fachowej i 9 opatentowanych wynalazków. Z zamiłowania meteorolog. Opracował i uporządkował zagadnienia miernictwa teletransmisyjnego, przygotował czterotomową monografię "Miernictwo teleelektryczne", która została wyróżniona Nagrodą Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz nagrodą SEP, oraz monografię "Miernictwo teletransmisyjne". Za osiągnięcia w kształceniu kadry naukowej został przez Ministra Nauki uhonorowany w 1977 Nagrodą Indywidualną I stopnia.
Członkostwo Polski Komitet Pomiarów i Automatyki NOT, Rada Programowa Wydawnictw Komunikacji i Łączności, Komitet Metrologii i Danych dla Nauki i Techniki Wydziału IV PAN, Zespół Dydaktyczno-Wychowawczy Wychowania Technicznego i Kształcenia Ogólnozawodowego Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (1938,1956), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal 10-lecia Polski Ludowej, Medal 40-lecia Polski Ludowej, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” Złota Odznaka "Zasłużony dla Politechniki Warszawskiej" Nagroda Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk za kierowanie zespołem oraz udział w pracach nad wytwarzaniem i pomiarem wysokich ciśnień, Nagroda Przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki za prace nad wilgotnościomierzami.
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce - Informator biograficzny, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 746
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Komitetu Metrologii i Danych dla Nauki i Techniki PAN Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Wolskim w Warszawie Kategoria:Polscy autorzy podręczników szkolnych Kategoria:Polscy inżynierowie elektronicy Kategoria:Polscy wynalazcy Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1992