Basterowie (, także: , nama !Gora) – grupa etniczna z Namibii, potomkowie ciemnoskórych kobiet Khoikhoi i pierwszych holenderskich kolonistów. Zamieszkują region Khomas i Hardap. Ich ziemie do 1992 r. stanowiły bantustan Rehoboth. Ich liczebność wynosi około 35 tys.. thumb|Flaga Basterów
Nazwa „Basterowie” pochodzi od niderlandzkiego słowa bastaard, czyli „bękart”. Chociaż jest to słowo powszechnie uznawane za obraźliwe, to Basterowie są z niego dumni, jako że stanowi dowód ich historii. Uważają się za ludność białą, mówią dialektem języka afrikaans i są dumni ze swojego holenderskiego pochodzenia. Tradycyjnie wyznają kalwinizm i są bardzo religijni, na co wskazuje w szczególności ich motto: „Groei in Geloof” („Wzrastać w wierze”).
Basterowie przenieśli się z Kraju Przylądkowego w 1868 r., najpierw na południe Namibii (region Warmbad), następnie na północ, a ostatecznie osiedlili się w obecnym regionie Rehoboth (środkowa Namibia) w latach 1870–1871. Tam założyli Wolną Republikę Rehoboth. Niewielka część później przeniosła się dalej na północ i osiedliła się w angolskim mieście Lubango, gdzie są oni znani jako Ouivamo (wielu z nich zostało przymusowo wysiedlonych do Namibii przez białych z Południowej Afryki w latach 1928–1930).
Po utworzeniu niemieckiej kolonii w Afryce Południowo-Zachodniej Basterowie współpracowali z Niemcami, walcząc przeciwko Herero i Hotentotom. Dzięki temu zachowali autonomię w okresie kolonialnym.
Podczas okupacji Namibii przez RPA Basterowie nadal korzystali z autonomii, z reguły odmawiając współpracy w działaniach przeciwko SWAPO. Jednak wśród Basterów powstały organizacje polityczne przeciwników SWAPO, kierowane przez Bena Africa i Johannesa Diergaardta, którzy dołączyli do konserwatywnego bloku Sojuszu Demokratycznego Turnhalle.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Etnografia Namibii