Traktat Helgoland-Zanzibar (, lub ) – brytyjsko-niemiecka umowa dotycząca ekonomicznych i terytorialnych interesów dwóch mocarstw kolonialnych w Afryce, podpisana w 1890 r. przez Wielką Brytanię i Cesarstwo Niemieckie. thumb|right|Ceremonia przekazania Helgolandu Cesarstwu Niemieckiemu Mimo nazwy traktat nie miał na celu, jak się często mylnie uważa, wymiany wyspy Helgoland (która była własnością Wielkiej Brytanii od 1807 r.) na wyspę Zanzibar (która nigdy nie była kolonią niemiecką), oficjalna nazwa traktatu to Vertrag über Kolonien und Helgoland, czyli „Traktat o koloniach i wyspie Helgoland”.
Na mocy traktatu Niemcy zrzekły się na rzecz Wielkiej Brytanii małego sułtanatu Witu, uznały kolonialne rządy brytyjskie w Afryce Wschodniej (Uganda, Sudan i wybrzeże Kenii) i zobowiązały się nie ingerować w stosunki między Sułtanatem Zanzibaru a Wielką Brytanią. W zamian Niemcy uzyskały wyspę Helgoland na Morzu Północnym, Pas Caprivi i kontrolę wybrzeża wokół Dar es Salaam.
Przypisy
Kategoria:1890 w Niemczech Kategoria:1890 w Wielkiej Brytanii Kategoria:Traktaty międzynarodowe Wielkiej Brytanii Kategoria:Traktaty międzynarodowe Niemiec Kategoria:Historia kolonialna Niemiec Kategoria:Imperium brytyjskie