Twierdzenie o programie strukturalnym (ang. Structured program theorem), nazywane także Twierdzeniem Böhma-Jacopiniego (ang. Böhm–Jacopini theorem) – twierdzenie w teorii języków programowania mówiące o tym że grafy przepływu sterowania mogą obliczyć dowolną funkcję obliczalną, jeżeli kombinują podprogramy tylko na 3 sposoby: Wykonanie jednego podprogramu, a następnie kolejnego podprogramu (sekwencja); Wykonywanie jednego z dwóch podprogramów zgodnie z wartością wyrażenia logicznego (selekcja); Wielokrotne wykonywanie podprogramu, o ile prawdziwe jest wyrażenie boolowskie (iteracja).
Pochodzenie tego twierdzenia jest zwyczajowo przypisywane publikacji z roku 1966 której autorami byli Corrado Böhm and Giuseppe Jacopini. David Harel napisał w 1980 że publikacja Böhma-Jacopiniego cieszy się powszechną popularnością, szczególnie przez zwolenników paradygmatu programowania strukturalnego.
Przypisy
Kategoria:Teoria języków programowania Böhma-Jacopiniego