Gęśnica brzoskwiniowa (Rugosomyces persicolor (Fr.) Bon) – gatunek grzybów z rodziny kępkowcowatych (Lyophyllaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Calocybe, Lyophyllaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1792 r. Elias Fries jako odmianę gęśnicy fiołkowej Agaricus ionides var. persicolor. W 1962 r. Rolf Singer przeniósł go do rodzaju Calocybe jako Calocybe persicolor. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1991 r. Marcel Bon, przenosząc go do rodzaju Rugosomyces. Niektóre synonimy: Calocybe carneola (P. Karst.) Kühner 1938 Calocybe persicolor (Fr.) Singer 1962 Calocybe persicolor (Fr.) Singer 1943 Lyophyllum persicolor (Fr.) Contu 2000 Lyophyllum persicolor (Fr.) Malençon & Bertault 1975 Tricholoma carneolum P. Karst. 1876 Tricholoma carneum var. persicolor (Fr.) Park.-Rhodes 1951 Tricholoma ionides var. persicolor (Fr.) P. Karst. 1879 Tricholoma persicolor (Fr.) Sacc. 1887 Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. Po przeniesieniu do rodzaju Rugosomyces nazwa ta jest niespójna z nazwą naukową.
Morfologia Kapelusz Średnica 2–2,5 cm, początkowo lekko wypukły, potem płasko rozpostarty z podwiniętym brzegiem. Powierzchnia o barwie od różowawej do jasnobrązowej, sucha, gładka. Blaszki Cienkie, białe z różowawym odcieniem. Trzon Wysokość 3–3,5 cm, grubość 0,5 cm, cylindryczny, włóknisty, nieco jaśniejszy od kapelusza. Miąższ Smak mączny, zapach nieprzyjemny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 4,5–6 × 2–3 µm, elipsoidalne, gładkie, szkliste, Cystyd brak. Podstawki 15,5–17,5 × 4,5–6 µm, maczugowate, 4–sterygmowe ze sprzążkami. Strzępki w skórce kapelusza nieregularnie nabrzmiałe, niektóre ze sprzążkami na septach.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie gęśnicy brzoskwiniowej w niektórych krajach Europy. W 2019 r. podano nowe jej stanowiska w Turcji. W Polsce gatunek rzadki o nieznanym rozprzestrzenieniu. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko dwa stanowiska.
Okazy znalezione w Polsce rosły na ziemi w parkach miejskich (Warszawa, Łódź). W Turcji notowana wśród traw w parku, ogrodzie i na łące.
Przypisy
Kategoria:Kępkowcowate Kategoria:Mykobiota Polski