Bruksizm senny – zaburzenie polegające na zgrzytaniu zębami podczas snu, któremu może towarzyszyć ślinotok. Etiologia prawdopodobnie wieloczynnikowa, łącząca działanie czynników patofizjologicznych, psychologicznych i anatomicznych, może być uwarunkowany genetycznie. Występowanie bruksizmu sennego na podstawie badania polisomnograficznego szacuje się na 43% populacji globalnej.
Bruksizm senny różni się pod względem charakteru i skutków klinicznych od bruksizmu dziennego (czuwania). Badania wskazują, że nocne epizody zaciskania i zgrzytania zębami mają zwykle charakter krótkotrwały, a aktywność mięśni żucia jest przerywana fazami snu, co ogranicza ich destrukcyjny wpływ na struktury stomatognatyczne. W przeciwieństwie do tego bruksizm dzienny, związany częściej z nawykowym i długotrwałym zaciskaniem zębów podczas czuwania, wywiera znacznie silniejsze i długotrwałe obciążenie na stawy skroniowo-żuchwowe oraz zęby. To właśnie forma dzienna lub mieszana częściej wiązana jest z rozwojem zaburzeń czynnościowych układu ruchowego narządu żucia, podczas gdy bruksizm senny rzadziej prowadzi do tego typu powikłań.
Przypisy
Kategoria:Zaburzenia snu