„Ci z Oporu” (fr. „Ceux de la Résistance”; CDLR) – jedna z organizacji francuskiego Ruchu Oporu działająca w strefie północnej podczas II wojny światowej.
Historia Ruch został powołany do życia 18 maja 1943 na bazie ocalałych przed aresztowaniem członków Walki Strefy Północnej pod przewodnictwem Jacques'a Lecompte-Boinet i Pierre'a Arrighi. Organizacja od samego początku przyjmowała charakter apolityczny, rekrutowała się wśród francuskiej inteligencji i byłych żołnierzach. Działalność CDLR opierała się przede wszystkimi na propagandzie, sabotażu, wywiadzie i pomocy zestrzelonym pilotom alianckim. Na terenie departamentów Pas-de-Calaise, Nord, Marna, Seine, Seine-et-Oise i Wogezy ruch formował oddziały maquis CDLR.
Jesienią 1943 w szeregach CDLR znalazło się ok. 14 tys. bojowników, w tym samym okresie fala aresztowań mocno ograniczyła jego możliwości (w rękach niemieckiego aparatu okupacyjnego znaleźli się m.in. por. Marcel Arburger i chor. Addi Bâ z wogeskiego zgrupowania partyzanckiego). W lutym 1944, licząca ok. 12 tys. osób organizacja odmówiła połączenia z Ruchem Wyzwolenia Narodowego kontynuując działalność samodzielnie, dopiero latem 1944, podczas powstania narodowego, 60 tys. bojowników CDLR podporządkowała się Francuskim Siłom Wewnętrznym.
Przypisy
Bibliografia Dictionnaire historique de la Résistance, Paris 2006.
Kategoria:Francuski ruch oporu Kategoria:Organizacje antyfaszystowskie