Pioneer 8 (również Pioneer C) – amerykańska sonda kosmiczna wprowadzona na orbitę heliocentryczną w ramach programu Pioneer.
Wraz z sondami Pioneer 6, 7 i 9 tworzyła ona sieć czterech obiektów krążących po orbitach zbliżonych do orbity okołosłonecznej Ziemi. Zespół ten umożliwił kompleksowe poznanie warunków fizycznych panujących w przestrzeni międzyplanetarnej i monitorowanie stanu aktywności słonecznej.
Eksperymenty naukowe sondy
Jednoosiowy magnetometr transduktorowy Analizator plazmy Teleskop promieniowania kosmicznego Eksperyment propagacji fal radiowych Detektor gradientu promieniowania kosmicznego Detektor pola elektrycznego Detektor pyłu kosmicznego Eksperyment mechaniki nieba
Przebieg misji
Pioneer 8, podobnie jak jego dwaj poprzednicy, został wysłany na orbitę heliocentryczną w celu zbadania przestrzeni międzyplanetarnej, szczególnie w celu zbierania informacji o polach magnetycznych, plazmie i promieniach kosmicznych związanych z aktywnością słoneczną. Chociaż sonda miała na pokładzie inny zestaw instrumentów naukowych niż Pioneer 6 i 7, jej odkrycia były skorelowane z pozostałymi dwiema sondami. Sonda została wystrzelona 13 grudnia 1967 roku na trajektorię wyprzedzającą Ziemię, aby zapewnić pojazdowi dodatkową prędkość na orbicie wokółsłonecznej o początkowych parametrach 1,0080 × 0,9892 au.
Pioneer 8 dotarł do granic ziemskiej magnetosfery 15 grudnia 1967 roku o 19:00 UT. Później, 18 stycznia 1968 roku, sonda, Słońce i Ziemia znalazły się w idealnym położeniu, aby umożliwić szczegółowe badanie magnetycznego ogona Ziemi, po raz pierwszy wykonane przez Pioneera 7 w 1968 roku. Już w czerwcu 1968 roku dane z sondy doprowadziły naukowców do spekulacji, że ziemski ogon magnetyczny może być krótszy niż 320 milionów kilometrów sugerowane przez obliczenia teoretyczne. W sierpniu tego samego roku naukowcy z NASA z Deep Space Network (DSN) ogłosili, że udało się czterokrotnie zwiększyć odległość, na którą można było odebrać sygnały z trzech dotychczasowych sond Pioneer. Było to możliwe dzięki ulepszeniom w odbiornikach DSN. W październiku 1982 roku Pioneer 8 i 9 zbliżyły się na odległość 2,4 miliona kilometrów od siebie, co pozwoliło ponownie skalibrować uszkodzony instrument plazmy Pioneera 8.
Kontrolerzy sporadycznie utrzymywali kontakt z sondą przez prawie 30 lat, chociaż tylko jeden instrument, detektor pola elektrycznego, działał po 1982 roku. Podczas śledzenia 23 lipca 1995 roku NASA nie była w stanie włączyć nadajnika Pioneera 8, prawdopodobnie dlatego, że statek był zbyt daleko od Słońca, aby naładować panele słoneczne. W dniu 22 sierpnia 1996 roku ponownie, po raz ostatni, nawiązano kontakt z sondą za pośrednictwem nadajnika zapasowego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Program Pioneer