, właśc. – japoński malarz.
Życiorys Osierocony w dzieciństwie, w 1899 roku wyjechał do Tokio, gdzie podjął studia malarskie u Hanko Kajity (1870–1917). Jego talent został dostrzeżony przez Kakuzō Okakurę, który uzyskał dla młodego artysty stypendium od kolekcjonera sztuki Tomitarō Hary. W 1922 roku wspólnie z Seisonem Maedą odbył podróż do Wielkiej Brytanii, Włoch, Francji i Egiptu. Podczas odwiedzin w Muzeum Brytyjskim poznał obrazy chińskiego malarza z IV wieku Gu Kaizhi i sporządził ich kopie.
Tworzył początkowo w stylu yamato-e, później w stylu szkoły Rinpa. Sięgał zarówno po tradycyjne motywy malarskie, jak i tematykę bardziej współczesną i sceny z życia codziennego. Do najbardziej znanych dzieł malarza należą Taketori monogatari (1914), Amida-dō (1914), Ideyu (1918) i Kami (1931). W 1912 roku został członkiem Japońskiej Akademii Sztuk Pięknych (Nihon Bijutsu-in), w 1937 roku członkiem Akademii Cesarskiej (Teikoku Geijutsu-in), a w 1944 roku przyznano mu tytuł artysty nadwornego (Teishitsu Gigei-in).
W 1950 roku został odznaczony Orderem Kultury.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Japońscy malarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Kultury Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1957