Zeina Abirached (ur. 1981 w Bejrucie) – libańska autorka komiksów oraz ilustratorka.

Życiorys Urodziła się w 1981 roku w Bejrucie, gdy trwała tam wojna domowa. Jest dwujęzyczna, posługuje się arabskim i francuskim. Studiowała na Académie Libanaise des Beaux-Arts w Bejrucie oraz na École nationale supérieure des arts décoratifs w Paryżu.

W swoich komiksach, które rysuje wyraźną, czarną kreską, Abirached czerpie z własnego doświadczenia, szczególnie z dzieciństwa spędzonego podczas wojny. Od strony graficznej przyznaje, że inspiruje ją kaligrafia arabska, a także twórczość Davida B. i film Mój wujaszek Jacques’a Tati.

Zdobyła rozgłos dzięki autobiograficznemu komiksowi Gry jaskółek: umrzeć, wyjechać, powrócić (2007), który opisuje jeden dzień w Bejrucie podczas wojny domowej, w 1987 roku. Bohaterką jest siedmioletnia Zeina mieszkająca przy linii demarkacyjnej dzielącej miasto. Gdy rodzice długo nie wracają, dziewczynką zaczynają opiekować się sąsiedzi, odwracając jej uwagę od sytuacji. W książce Abirached z ciepłem i humorem opisuje solidarność tworzącą się pomiędzy sąsiadami. Jej następny autobiograficzny komiks Je me souviens. Beyrouth (2009) także opisuje wojnę z perspektywy dziecka. Do napisania tej książki zainspirowały Abirached wspomnienia Pamiętam że Georgesa Pereca, na końcu których autor pozostawił kilka pustych stron dla czytelników, by zapisali własne wspomnienia.

Poza komiksami zajmuje się także tworzeniem ilustracji książkowych i prasowych. Jednym z projektów, w których brała udział, było stworzenie w ciągu trzech dni książki Agatha de beyrouth wraz z Jakiem Jouet: Abirached stworzyła na żywo ilustracje do tekstu pisanego przez Joueta przed widownią w Bejrucie. Abirached stworzyła także krótki film Mouton, na podstawie którego napisała później książkę dla dzieci.

Od 2005 roku mieszka w Paryżu. Została uhonorowana francuskim tytułem Kawalera Orderu Sztuki i Literatury.

Twórczość 2006: [Beyrouth] Catharsis 2006: 38, rue Youssef Semaani 2007: Mourir, Partir, Revenir – Le Jeu des Hirondelles, wyd. pol.: 2009: Je me souviens. Beyrouth 2011: Agatha de Beyrouth (ilustracje; tekst: Jacques Jouet) 2012: Mouton 2015: Le piano oriental 2018: Prendre refuge (ilustracje; tekst: Mathias Énard)

Źródło.

Przypisy

Kategoria:Libańscy artyści Kategoria:Ilustratorzy Kategoria:Autorzy komiksów Kategoria:Kawalerowie Orderu Sztuki i Literatury Kategoria:Ludzie urodzeni w Bejrucie Kategoria:Urodzeni w 1981