Alfred Gottwald (ur. 11 czerwca 1893 w Tarnau, Landkreis Frankenstein, zm. 7 grudnia 1971 w Hille) – niemiecki ekspresjonistyczny malarz kościelny (niem. Kirchenmaler).

Życiorys Był synem drobnego rolnika, koszykarza i murarza. Ukończył gimnazjum w Ząbkowicach Śląskich. Następnie Miejską Szkołę Rzemiosła i Przemysłu Artystycznego we Wrocławiu, którą ukończył pozytywnie w 1915 r. egzaminem na nauczyciela rysunku, a następnie uczęszczał do „klasy malarstwa figurowego” profesora Eduarda Kaempffera, która była pod wpływem stylu secesyjnego. Podczas I wojny światowej został wcielony do wojska, a po wojnie pracował we Wrocławiu, Berlinie, przez pewien był czas szefem Ostdeutschen Werkstätten (Ostdeutsche Werkstätten für christliche Kunst und Kunstgewerbe) w Nysie. Później pracował w Bonn (od 1926 do 1940). Okres ten jest uważany za szczególnie owocny; powstały portrety, obrazy religijne, grafiki, mozaiki i duże malowidła ścienne w kościołach. W latach 30. XX wieku był też ilustratorem mszałów i książek. Podczas prac w Szwecji, zaprzyjaźnił się z pierwszym biskupem Sztokholmu, Erikiem Müllerem. Po 1940 r. choroba sprowadziła go z powrotem do domu, gdzie stworzył wielki cykl obrazów w swoim rodzinnym kościele parafialnym pw. św. Marii Magdaleny w Tarnowie. Po wojnie, w roku 1946 trafił do Hille w Niemczech, tam też zmarł 7 grudnia 1971 r. w wieku 78 lat. W Hille znajduje się też jego grób. Śląski historyk i heraldysta dr Paul Bretschneider, przyjaciel Gottwalda, zaprojektował herb, w którym czarna T dominuje na złotym tle (czyli Tarnau). Na przecięciu jest trójkąt, symbol Trójjedynego Boga. Ten herb można znaleźć na wielu obrazach Gottwalda.

Dzieła 1927 z okazji uroczystości 700-lecia przybycia na tereny Ziemi Ziębickiej cystersów, ozdobił korytarze ratusza w Ziębicach freskami. Freski Alfreda Gottwalda przedstawiają historię miasta. Pokazują m.in. nadanie praw miejskich przez księcia wrocławskiego Henryka III Białego w 1250 roku, czy śmierć ostatniego Piasta ziębickiego Jana podczas wojen husyckich w bitwie pod Starym Wielisławiem w 1428 roku. W Ziębicach był także autorem wizerunków (które się nie zachowały) postaci św. Jadwigi, Henryka II, księcia ziębickiego Bolka I, Jana z Ziębic, a także Mikołaja Kopernika w auli Królewskiego Ewangelickiego Seminarium Nauczycielskiego (dziś Zespołu Szkół Ponadpodstawowych). W 1931 tworzył w kościele parafialnym Narodzenia Pańskiego i św. Terencjusza w Ottweiler.

1929 wykonał ilustracje do książki Des Heilands Kreuzweg z rozważaniami Willibrorda Schlagsa.

lata 30. XX w. jego dzieła znalazły się: w kościele Ducha Świętego w Stuttgarcie. w kościele pw. św. Piotra w Neidenbach. w kościele w Mottgers (Powiat Main-Kinzig). w katedrze w Trewirze tworzy mozaiki. w Mettlach nad Saarą. w Clüsserath i Burgen nad Mozelą. w Monachium. w kościele św. Bonifacego w Genewie w Szwajcarii. w Szwecji ozdobił kościoły w Norrköping i w Örebro. w Schaffhausen dla kościoła w dzielnicy Wadgassen wykonuje na ścianie przed prezbiterium dwa malowidła: po prawej stronie scenę „Archanioł Rafał zapewnia eskortę wędrownemu Tobiaszowi”, po lewej Obraz Matki Boskiej jako Królowej Nieba. w kaplicy Missionshaus St. Wendel, należącym do Księży Werbistów, wykonuje freski nisz kaplicznych na galeriach i tryptyku ołtarza św. Józefa. stworzył ilustracje do Missale Romanum (mszał) i Missale Defunctorum (mszał pogrzebowy). dla kościoła parafialnego pw. św. Litwinusa w Mettlach wykonał sam pięć mozaik (1930 – 1937), ale współpracował tam też z malarzem Bernhardem Gauer.

1930 ilustracje do książki Im Turm der alten Mutter ein Geschichtenbuch autorstwa Wilhelma Matthießena.

1934 ilustracje do książki Die ehrwürdige Dienerin Gottes Mutter Franziska Schervier Gründerin der Genossenschaft der Armen-Schwestern vom hl. Franziskus Bruno Gossensa.

1935 w kościele pw. Serca Jezusa w Spiesen-Elversberg wykonał freski przed i w prezbiterium, podejmujące motyw przewodni kościoła „Jezus ma serce dla ludzi”.

1937 w Mettlach w dzielnicy Faha w kościele parafialnym pw. św. Stefana i św. Huberta wykonał malowidła na ścianie przed prezbiterium ze scenami z życia patronów oraz mozaikę Chrystusa Króla nad ołtarzem.

lata 40. XX w.

malowidło ścienne w prezbiterium (niestety zostało później zamalowane) kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Ząbkowicach Śląskich i czternaście malowideł Drogi Krzyżowej dla tego kościoła, które można do dziś podziwiać.

1942 w Wiedniu w kościele pw. Königin des Friedens namalował obraz Dobrego Pasterza (niem. Der gute Hirte).

1947 w kościele pw. św. Jana Chrzciciela wykonuje freski w Rexingen w Niemczech, przedstawiające m.in. anioła Gabriela podczas zwiastowania Zachariaszowi.

1949 namalował obraz do ołtarza głównego w kaplicy pw. Serca Jezusa w Hille.

lata 50. XX w.

w kościele pw. św. Józefa w Fischbach-Camphausen w gminie Quierschied tworzy duże malowidło na ścianie nad ołtarzem.

1950 wykonał trzy obrazy do kościoła św. Mikołaja w Mettlach-Dreisbach. w kościele pw. św. Antoniego Opata w Mettlach w dzielnicy Saarhölzbach dokonuje renowacji fresku nad ołtarzem.

1954 w kościele pw. Matki Bożej Bolesnej w Völklingen w dzielnicy Fürstenhausen wykonał na ścianie prezbiterium mozaikę o tematyce ukrzyżowania.

1961 dla kaplicy Trójcy Świętej w Minden-Ost stworzył obraz do ołtarza przedstawiający Trójcę Świętą.

koniec lat 60. XX w.

stworzył 6 obrazów dla kościoła filialnego w Großrosseln w dzielnicy St. Nikolaus.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Niemieccy malarze Kategoria:Niemieccy ekspresjoniści Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1971