Tomasz Eugeniusz Romer (ur. 5 lipca 1934 we Lwowie) – polski lekarz endokrynolog, profesor doktor habilitowany, kapitan jachtowy, b. radny m. st. Warszawy. Wnuk geografa Eugeniusza Romera, syn inżyniera Edmunda Romera.

Wykształcenie i kariera zawodowa Ukończył studia medyczne na Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach w 1957 r., po czym pracował na tej uczelni w Zakładzie Patofizjologii jako asystent. W 1960 r. przeniósł się do Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie w 1964 r. uzyskał stopień doktora nauk medycznych. W 1969 r. habilitował się u profesora Tadeusza Pawlikowskiego. Tytuł profesora nadano mu w roku 1985.

Na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi pracował kolejno jako starszy asystent, adiunkt (1960–1971), docent (1971–1976); ordynator oddziału Pediatrycznego Kliniki Endokrynologii Instytutu Endokrynologii (1965–1971 i 1973–1976). W latach 1971–1972 przebywał w Libii, gdzie pełnił funkcje ordynatora oddziału w Szpitalu Dziecięcym w Bengazi. W roku 1976 podjął pracę w nowo utworzonym Instytucie Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, gdzie był organizatorem, a następnie kierownikiem Kliniki Endokrynologii, Poradni Endokrynologicznej i Pracowni Antropologicznej. W CZD pracował do roku 2003, kiedy to przeszedł na emeryturę. Obecnie prowadzi prywatną praktykę lekarską w zakresie endokrynologii.

W trakcie aktywności zawodowej odbył następujące staże naukowe i kliniczne: w Zakładzie Wzrostu i Rozwoju Uniwersytetu Londyńskiego jako stypendysta British Council u prof. J. Tannera (1970); na Uniwersytecie Wirginii w Charlottesville w USA, u prof. R. Blizzarda, jako profesor wizytujący (1988) oraz w St. Bartholomew’s Hospital w Londynie w Wielkiej Brytanii u prof. M. Savage, jako profesor wizytujący (1994/95).

Tomasz Romer jest założycielem Polskiego Towarzystwa Endokrynologów Dziecięcych (1993); zorganizował w Warszawie w roku 1999 Międzynarodową Konferencję Europejskiego Stowarzyszenia Pediatrów Endokrynologów (European Society for Paediatric Endocrinology – ESPE).

Osiągnięcia Programy naukowo-badawcze

wprowadzenie w Polsce nowoczesnego rozpoznawania i leczenia zaburzeń wzrostu, w tym leczenia hormonem wzrostu (1964), zastosowanie u chorych z niedoczynnością przysadki w zakresie hormonu wzrostu i gonadotropin leczenia metodą pulsacyjnego podawania neurohormonu GnRH (1987); wprowadzenie leczenia wrodzonego przerostu nadnerczy w okresie prenatalnym (1988); uzyskanie czynności wydzielniczej hormonu wzrostu u pacjentów z całkowitą niewydolnością, przez zastosowanie długotrwałego leczenia neurohormonem GHRH – czynnikiem uwalniającym hormon wzrostu (1990); współudział (wraz z Uniwersytetem Karoliny Północnej w USA) w pierwszym na świecie leczeniu preparatem IGF-I chorego z karłowatością spowodowaną opornością na hormon wzrostu (1990–1992); wprowadzenie leczenia hormonem wzrostu zespołu Turnera (2000)

Publikacje naukowe

Tomasz Romer opublikował ponad 200 prac naukowych, w tym monografii, podręczników, a także rozdziałów w podręcznikach pediatrii, nadciśnienia tętniczego i andrologii. Był redaktorem kilku prac zbiorowych i tłumaczeń wydawnictw obcojęzycznych. Ponadto zamieścił wiele oryginalnych artykułów i notatek w czasopismach polskich i zagranicznych. Ważniejsze publikacje to:

Zaburzenia wzrostu PZWL Warszawa 1979, Choroby kory nadnerczy (redakcja tłumaczenia z jęz. rosyjskiego wspólnie z Michałem A. Żukowskim) PZWL Warszawa 1987, Zaburzenia hormonalne u dzieci i młodzieży (praca zbiorowa pod red. T. Romera) Omnitech Press 1993, Endokrynologia kliniczna dla ginekologa, internisty i pediatry (praca zbiorowa pod red. T. Romera) Springer PWN, Warszawa 1998, Zaburzenia wzrastania i dojrzewania płciowego. Medical Tribune Polska, 2011,

Publikacje popularne

„Śmiałym” do Rio Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1966 (seria Miniatury Morskie, zeszyt nr 115) „Medycyna spod żagla”. Poznaj Świat, Warszawa 1967, T 15, nr 3, s. 10-12

Członkostwo w towarzystwach naukowych

Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne, członek od 1958 roku, sekretarz (1971–73), przewodniczący Oddziału Łódzkiego (1975–1976), Główna Komisja Rewizyjna (1981–88), Zarząd Główny (1999–2005); Polskie Towarzystwo Endokrynologów Dziecięcych, przewodniczący (1993–2001) wiceprzewodniczący (2002–2005). Europejskie Stowarzyszenie Pediatrów Endokrynologów (ESPE) od 1985; prezes (1998–99); Komisja Endokrynologii Wieku Rozwojowego Komitetu Rozwoju Człowieka Polskiej Akademii Nauk (1974–2003); Rada Naukowa: Instytutu Pediatrii (1971–1973) oraz Instytutu Endokrynologii (1975–2005) Akademii Medycznej w Łodzi Rada Naukowa Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie (1978–1990), Rada Naukowa Centralnego Laboratorium Surowic i Szczepionek (1980–1984). Rady Redakcyjne czasopism naukowych: Hormones (Ateny), Endokrynologia Polska (Warszawa), Klinika Pediatryczna (Warszawa), Endokrynologia Pediatryczna (Lublin), Medycyna Praktyczna (Kraków).

Nagrody, odznaczenia

Medal im. prof. Tadeusza Pawlikowskiego za wybitne zasługi dla endokrynologii wieku rozwojowego (1997) Odznaczenie „Wybitny Klinicysta” (Outstanding Clinicians Award) Europejskiego Stowarzyszenia Pediatrów Endokrynologów (2014)

Praca społeczna i aktywność sportowa W roku 1984 został wybrany na radnego w dzielnicy Warszawa Praga-Południe, gdzie sprawował funkcję przewodniczącego Komisji Zdrowia Dzielnicowej Rady Narodowej Praga-Południe (w latach 1984–88). W latach 1988 – 1992 zasiadał w Komisji Zdrowia Stołecznej Rady Narodowej w Warszawie.

W roku 1963 ukończył Studium Filmu Naukowego i Dydaktycznego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi, jego pracą dyplomową był film Lekomania.

W latach studenckich uprawiał taternictwo. Jest założycielem i pierwszym komandorem Akademickiego Klubu Żeglarskiego w Łodzi.

Posiada patent kapitana jachtowego oraz instruktora żeglarstwa. W latach 1965–1966 brał udział jako I oficer i lekarz w żeglarsko-naukowej wyprawie na jachcie Śmiały do Ameryki Południowej, zorganizowanej przez Polskie Towarzystwo Geograficzne, podczas której prowadził naukowe badania medyczne. Opublikował z niej relację w serii Miniatur Morskich pt. „Śmiałym” do Rio (1966).

Zobacz też Romer (herb szlachecki)

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach Kategoria:Lekarze związani z Warszawą Kategoria:Lekarze związani z Łodzią Kategoria:Polscy endokrynolodzy Kategoria:Polscy żeglarze Kategoria:Polscy samorządowcy Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Polscy taternicy