Włodzimierz Miklaszewski (ur. 27 października 1897 w Kostrzynie, zm. 26 lutego 1919 pod Nakłem) – podoficer armii wielkopolskiej, uczestnik powstania wielkopolskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Kostrzynie jako syn Ludwika. Od 27 grudnia 1918 brał udział w powstaniu wielkopolskim. W stopniu kaprala w szeregach 1 pułku rezerwowego Strzelców Wielkopolskich brał udział w walkach na odcinku północnym frontu (Bydgoszcz, Piła).
Szczególnie zasłużył się 9 lutego 1919, kiedy „został wysłany w patrolu podoficerskim do wsi Józefiny pod Nakłem. W trakcie rozpoznania patrol został otoczony z trzech stron przez Niemców. M. został ciężko ranny i wzięty do niewoli. Zm. z ran. Pochowany na cm. parafialnym w Kostrzyniu. Na wniosek płk. Taczaka pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari”.
Był kawalerem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4770 – pośmiertnie, 3 lutego 1922
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Żołnierze 68 Pułku Piechoty (II RP)