Posolcz (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie werenowskim, w sielsowiecie Bieniakonie, nad Solczą i przy granicy z Litwą.
Dawniej wsie Posolcz Mała i Posolcz Wielka oraz folwark Kazimierzowo Posolcz.
Historia W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej; częściowo w powiecie wileńskim, w gminie Soleczniki, częściowo natomiast w powiecie lidzkim, w gminie Bieniakonie.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce; częściowo w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Miejscowość leżała w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945)., w gminie Soleczniki, częściowo natomiast Kazimierzowo-Posolcz w województwie nowogródzkim, w powiecie lidzkim, w gminie Bieniakonie. Miejscowości liczyły: Posolcza Małagmina Bieniakonie − 87 mieszkańców, zamieszkałych w 14 budynkach, wyłącznie Polaków wyznania rzymskokatolickiego (w 1921); Posolcza Wielka − 109 mieszkańców, zamieszkałych w 18 budynkach, wyłącznie Polaków wyznania rzymskokatolickiego (w 1921); Kazimierzowo Posolcz − 39 mieszkańców, zamieszkałych w 5 budynkach, wyłącznie Polaków wyznania rzymskokatolickiego (w 1921). Posolcz Małagmina Soleczniki − 14 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku (w 1931); Posolcz Wielka − 55 mieszkańców, zamieszkałych w 9 budynkach (w 1931);
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Po jego upadku Posolcz została rozdzielona białorusko-litewską granicą państwową. Od 1991 jej południowa cześć leży na Białorusi, natomiast północna na Litwie.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Posolcz Wlk., Posolcz Mł., Kazimierzowo-Posolcz i Józefowo-Posolcz na mapie WIG
Kategoria:Wsie w rejonie werenowskim