Białowodzkie Koryto () – najniższa część południowo-wschodniej depresji w masywie Młynarza w słowackich Tatrach Wysokich. Opada od wysokości około 1500 m do dna Doliny Białej Wody. Wylot Białowodzkiego Koryta znajduje się na wysokości około 1300 m na wprost Polany pod Wysoką. Dolną część koryta jeszcze do lat 70. XX wieku porastał bujny las, ale obfite opady deszczu spowodowały powstanie błotno-kamiennej lawiny, w wyniku której obsunął się wraz z ziemią cały pas lasu. Powstało szerokie koryto z olbrzymimi głazami.
Na wysokości około 1500 m Białowodzkie Koryto rozgałęzia się na dwa żleby. Patrząc od dołu są to: prawy – Białowodzki Żleb opadający z Pośredniej Białowodzkiej Przełączki lewy – Żleb między Kopy dochodzący aż pod szczyt Wielkiego Młynarza.
Autorem nazwy jest Władysław Cywiński.
Przypisy
Kategoria:Żleby Tatr Wysokich Kategoria:Żleby słowackich Tatr