Ignacy Niedźwiedziński (ur. 30 stycznia 1875 w Koźminie Wielkopolskim, zm. 31 grudnia 1941 w Starym Bojanowiepraca zbiorowa, Ziemia Jarocińska dla turysty, Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Jarocin, Muzeum Regionalne w Jarocinie, Jarocin, 2015, s. 23, ) – polski duchowny katolicki, działacz niepodległościowy i gospodarczy, burmistrz Jarocina, ofiara niemieckich zbrodni wojennych.
Życiorys Był synem młynarza Jana i chłopki Marii Dorszewskiej (rodzina była patriotyczna). Ukończył katolicką szkołę podstawową w KoźminieWLKP24.Info, Ks. Ignacy Niedźwiedziński. Maturę zdał w 1899 w Krotoszynie (w szkole tej przystąpił do tajnego Towarzystwa Tomasza Zana), po czym wstąpił do poznańskiego Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie otrzymał 1 grudnia 1902 i został wikariuszem w Opatowie, a następnie zarządzał parafiami w Mikstacie i Przedborowie oraz pełnił funkcję wikariusza w Biezdrowie. Następnie został kapelanem więziennym we Wronkach, a w 1917 proboszczem w Jarocinie. Cała jego posługa nacechowana była polskim patriotyzmem, postawą niepodległościową, jak również oporem przeciwko germanizacji. Po odzyskaniu niepodległości pozostawał w Jarocinie, gdzie sprawował funkcję radnego miejskiego. Był też prezesem Towarzystwa Czytelni Ludowych i Koła Śpiewaczego, a także jednym ze współorganizatorów jarocińskiego Uniwersytetu ludowego oraz Stowarzyszenia Bursy Gimnazjalnej. Pełnił funkcje z wyboru w działających wtedy spółkach gospodarczychWielkopolscy księża od XVIII do XX wieku, Ignacy Niedźwiedziński. Od 1928 do 1929 był kapelanem Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty w Jarocinie„BIAŁA KSIĘGA”. Martyrologium duchowieństwa — Polska. XX w. (lata 1914 – 1989) - dane osobowe, Niedźwiedziński Ignacy. W sierpniu 1922 piastował stanowisko burmistrza Jarocina. Z jego inicjatywy wzniesiono kościół Chrystusa Króla w Jarocinie. W 1927 został honorowym obywatelem Jarocina.
Po napaści Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 pozostał w Jarocinie i 31 grudnia 1941 został aresztowany przez gestapo, jako wieloletni działacz niepodległościowy. Osadzono go w niemieckim obozie koncentracyjnym w Forcie VII w Poznaniu, gdzie był torturowany, a następnie przeniesiono do obozu przejściowego w Starym Bojanowie (Nonnenlager–Schmückert), gdzie jego stan pogorszył się i zmarł w tamtejszym szpitalu więziennym na dur brzuszny. Pochowano go w Starym Bojanowie, ale po zakończeniu wojny zwłoki ekshumowano i pochowano w Jarocinie.
Rodzina Miał starszą siostrę Helenę (ur. 1869).
Przypisy
Kategoria:Burmistrzowie miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Towarzystwa Tomasza Zana Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru pruskiego Kategoria:Honorowi obywatele Jarocina Kategoria:Ludzie urodzeni w Koźminie Wielkopolskim Kategoria:Pochowani w Jarocinie Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – działacze niepodległościowi Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – działacze gospodarczy Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – działacze polityczni Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Okręgu Rzeszy Kraj Warty Kategoria:Więźniowie KL Posen Kategoria:Zmarli na dur brzuszny Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1941