Paweł Kozubek (ur. 6 stycznia 1873 w Dąbrowie, zm. 27 maja 1950 w Łodzi) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jan i Wiktorii z domu Zegadło. W latach 1894–1917 służył w armii rosyjskiej. W lutym 1919 brał aktywny udział jako dowódca 14 pułku strzelców w bojach 4-tej Dywizji Strzelców Polskich z bolszewikami w czasie okupacji na południu RosjiHenryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914–1920, Warszawa 1921, s. 507.. Za zdobycie Tyraspola dowództwo francuskie wydało rozkaz pochwalny oddziałowi, którym dowodził z 4-tej Dywizji Strzelców PolskichHenryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914–1920, Warszawa 1921, s. 509.. W lipcu 1919 w wyniku reorganizacji 14 pułk piechoty został nazwany 29 pułkiem piechoty a we wrześniu 1919 29 pułk piechoty otrzymał nazwę 29 Pułk Strzelców KaniowskichHenryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914–1920, Warszawa 1921, s. 535.. Od września 1919 był pierwszym polskim dowódcą 6 Pułku Strzelców Podhalańskich po powrocie pułku do krajuZarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920, 6 Pułk Strzelców Podhalańskich, Warszawa 1928, s. 8.. W styczniu 1920 podczas obejmowania Pomorza pułk dostał czasowo nazwę „Grupa Operacyjna nr 1". Jako dowódca pułku został dowódcą GrupyZarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920, 6 Pułk Strzelców Podhalańskich, Warszawa 1928, s. 10.. Dekretem z dnia 30 lipca 1920 został przeniesiony do Rezerwy ArmiiDziennik Personalny nr 30 z dnia 11 sierpnia 1920, s. 705 .. Dekretem Wodza Naczelnego z dnia 30 lipca 1920 przyjęty do Wojska Polskiego i otrzymał następujący przydział do 47 Pułk Strzelców KresowychDziennik Personalny nr 30 z dnia 11 sierpnia 1920, s. 719.. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 (L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dnia 1 czerwca 1919 r. i 42. lokatą w korpusie oficerów piechotyRocznik Oficerski 1924, s. 339.. Dekretem Wodza Naczelnego z 10 maja 1922 został mu nadany order „Virtuti Militari” V klasy. Od 1923 pełnił jako nadetatowy oficer 43 pułku piechoty służbę na stanowisku komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień LubiczRocznik Oficerski 1923, s.1469.. W 1926 zwolniony ze stanowiska komendanta PKU Lubicz i pozostawiony w dyspozycji dowódcy O.K.VIIIDziennik Personalny nr 2 z dnia 22 stycznia 1927, s. 10.. Z dniem 30 kwietnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny nr 5 z dnia 5 lutego 1927, s. 37.. Na emeryturze mieszkał w KielcachRocznik Oficerski 1928, s. 885..
Był żonaty i miał troje dzieci.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6905 – 10 maja 1922 Złoty Krzyż Zasługi – 30 stycznia 1939 „za zasługi na polu pracy społecznej”. Medal Niepodległości – 15 kwietnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Wojenny (Francja)Henryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914–1920, Warszawa 1921, s. 525.
Przypisy
Bibliografia Henryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914–1920, Warszawa 1921. Dziennik Personalny nr 30 1920 z dnia 11 sierpnia 1920.
Rocznik Oficerski 1923. Rocznik Oficerski 1924. Dziennik Personalny nr 2 1927 z dnia 22 stycznia 1927. Dziennik Personalny nr 5 1927 z dnia 5 lutego 1927. Rocznik Oficerski 1928. Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920, 6 Pułk Strzelców Podhalańskich, Warszawa 1928.
Kategoria:Dowódcy 6 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 14 Pułku Strzelców Polskich (AP we Francji) Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Powiatowe komendy uzupełnień Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1950