Stiepan Filippowicz Burłaczenko (ros. Степан Филиппович Бурлаченко, ur. we wsi Aleksiejewka obecnie w obwodzie wschodniokazachstańskim, zm. 22 marca 1989 w Semipałatyńsku) – radziecki wojskowy, starszyna, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. Miał wykształcenie podstawowe. Od 1936 do 1938 odbywał służbę w Armii Czerwonej, później pracował jako szofer w przedsiębiorstwie transportu samochodowego w Żezkazganie. W styczniu 1942 ponownie został powołany do armii, od maja 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami, był m.in. starszym mechanikiem-kierowcą czołgu T-34 47 Gwardyjskiej Brygady Pancernej 9 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej 1 Frontu Białoruskiego w stopniu młodszego sierżanta. Szczególnie wyróżnił się podczas operacji warszawsko-poznańskiej (części operacji wiślańsko-odrzańskiej) na terytorium Polski w styczniu 1945. Po przekroczeniu Pilicy 15 stycznia 1945 wziął udział w walkach o Grójec, następnego dnia o Mszczonów i Żyrardów, 18 stycznia Sochaczew, 21 stycznia Łabiszyn, później Nakło, Bydgoszcz i inne miejscowości. Podczas walk o Żyrardów po śmierci dowódcy czołgu wziął dowodzenie czołgiem na siebie, niszcząc (według oficjalnych danych) 6 dział, 4 moździerze i zabijając wielu żołnierzy i oficerów wroga. Po wojnie został zdemobilizowany w stopniu starszyny, pracował jako szofer w Semipałatyńsku.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 lutego 1945) Order Lenina (27 lutego 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie, 16 maja 1945 i 11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (20 lutego 1945) I medale.
Przypisy
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Starszyny Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1989