mały|Grób Lecha Kłosiewicza na cmentarzu Powązkowskim Lech Kazimierz Kłosiewicz (ur. 8 sierpnia 1935 w Warszawie, zm. 2 marca 2016 tamże) – polski architekt, konserwator zabytków, architekt wnętrz, profesor doktor habilitowany inżynier Politechniki Warszawskiej.
Życiorys W 1960 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, został wówczas członkiem SARP, następnie rozpoczął studia na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych, ukończył je w 1965. W 1972 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1982 habilitował się, a w 1991 został profesorem. Podczas studiów w latach 1962-1963 przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie pracował jako projektant w London County Council Architects Dep. Town Planning Division. Od 1968 był projektantem w Pracowni Projektowej Szkół Wyższych w Warszawie, w 1972 wyjechał do Iraku, gdzie jako asistant professor wykładał przez trzy lata na Uniwersytecie w Bagdadzie. Po powrocie wykładał teorię i historię architektury XX wieku, projektowanie oraz konserwację zabytków na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W latach 1978–1981 był prodziekanem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, w 1981 przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie jako visiting professor wykładał na Detroit Institute of Technology. Równolegle do pracy na Politechnice Warszawskiej był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katedry Konserwacji Zabytków Wydziału Architektury Politechniki Lubelskiej. Od 1991 do 2008 kierował Zakładem Architektury Współczesnejnekrolog, Wydział Budownictwa i Architektury, Politechnika Lubelska 9 marca 2016Wspomnienie zmarłych pracowników akademickich PW, Biuletyn Politechniki Warszawskiej 24 października 2016.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 59-2-15).
Członkostwo członek SARP O. Warszawa (od 1960); Członek Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP. Członek ZPAP. Wiceprezes SARP (1988–91). Członek ZO SARP (1972–73). Sędzia konkursowy SARP (od 1982). Przewodniczący Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN (1999–2003). Redaktor Naczelny Kwartalnika Urbanistyki i Architektury PAN (2000–2007). Członek Komisji ds. Budownictwa Kościelnego Episkopatu Polski. Przewodniczący Mazowieckiej Wojewódzkiej Rady Konserwatorskiej (1996–2006). Członek Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej przy Prezydencie Warszawy.
Projekty Autor m.in.: wystrój i wyposażenie Zielona Gęś w Warszawie (1968); pawilon handlowo-usługowy w osiedlu Batory Wschód w Warszawie (współautorzy: Piotr Sembrat, Jacek Blum, Eugeniusz Szurgot, Henryk Strzępski, Stefan Wardzyński, Ignacy Nowicki, Zenon Stepniak, Zdzisław Radzikowski, Alina Scholtz, Jeremi Gryglicki, Zdzisław Herynowski) – budynek został Wicemisterem Warszawy (1971), Nagroda III stopnia MBiPMB (1972); wnętrza i meble auli i Rektoratu Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (1973) (współautorzy: Marek Różański, Marek Wojciechowski) – budynek został Wicemisterem Województwa Bydgoskiego (1973), Nagroda II stopnia MBiPMB; wnętrza konsulatu w Lyonie (1977) – współautor Piotr Sembrat; wnętrza szpitala uniwersyteckiego w Latakii w Syrii (1986); wnętrza I linii metra w Warszawie (1996) (współautorzy: Jasna Strzałkowska-Ryszka, Andrzej Pańkowski, Jerzy Blancard; projekt konserwatorski archikolegiaty w Tumie (1999)Lech Kłosiewicz, In memoriam, pamięci architektów polskich, SARP.
Konkursy projekt kościoła parafialnego w Nowych Tychach (1958) (współautorzy: Henryk Dąbrowski, Marian Węglarz, art. rzeźb. Kazimierz Zieliński – II wyróżnienie; projekt koncepcyjny zagospodarowania przestrzennego terenów części zachodniej Osi Saskiej w Warszawie (1961) (współautorzy: Stanisław Płoski, Marian Sulikowski, Roman Szymborski, Hubert Dąbrowski) – III nagroda; - na architektoniczny projekt koncepcyjny centralnej stacji Metro A-13 wraz z zespołem usług ogólnomiejskich na Pl. Defilad w Warszawie (1986) – wyróżnienie; - na opracowanie koncepcji identyfikacji przestrzennej centrów handlowych realizowanych przez European Construction Consortium (1998) – wyróżnienie równorzędne.
Publikacje Warszawska szkoła architektury 1915-1965: 50-lecie Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, PWN, Warszawa 1967 Idee miasta i osiedla przyszłości w Polsce (1975); ARCHITEKTura w Europie Środkowej i Wschodniej od zakończenia I wojny światowej (1980).
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Zasłużony dla Politechniki Warszawskiej, Srebrna Odznaka SARP (1980).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Członkowie Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy architekci wnętrz Kategoria:Polscy konserwatorzy zabytków Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 2016 Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie