Piotr Juliusz Kurzątkowski (ur. 5 grudnia 1888 w Radomiu, zm. 5 stycznia 1952 w Lublinie) – grafik, malarz i pedagog.
Życiorys Syn Apolinarego Ignacego i Julii z Bońkowskich, brat Jana (1899–1975). Dzieciństwo i młodość spędził w Radomiu. Bywał też w majątku Józefa Brandta w Orońsku, gdzie jego wuj był administratorem. Uczył się w Radomskim Gimnazjum Męskim, z którego został wydalony w 1905 r. za udział w strajku szkolnym, a następnie w tamtejszej Miejskiej Szkole Handlowej.
W latach 1909–1912 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Był uczniem Stanisława Lentza, Edwarda Trojanowskiego i Ignacego Pieńkowskiego. W 1923 r. rozpoczął pracę w Męskim Seminarium Nauczycielskim w Radomiu i podjął (na zasadach wolnego słuchacza) dalszą naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (przemianowanej w 1932 r. na Akademię Sztuk Pięknych). Według Tadeusza Mroczka studiował wówczas również sztukę zdobniczą u prof. Wojciecha Jastrzębowskiego.
W 1919 r. ożenił się z Heleną Wasilewską (1897–1988). Mieli trzech synów: Bogdana (1922–2000), Krzysztofa (1925–1989) – artystę plastyka, członka awangardowej grupy "Zamek", oraz Mieczysława (1932–2000).
W 1925 r. przeprowadził się z Jedlni koło Radomia do Lubartowa. W 1931 r. zamieszkał w Lublinie, gdzie już od 1926 r. pracował jako nauczyciel rysunku w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim. Po zamknięciu tej placówki w roku szkolnym 1938/1939, przeniesiony został do I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. St. Staszica. W czasie wojny uczył m.in. w Szkole Handlowej Żeńskiej, w latach 1944–1950 ponownie w Staszicu, a następnie (w latach 1950–1952) w Państwowym Liceum Sztuk PlastycznychWedług Tadeusza Mroczka uczył tam w latach 1949–1951. Pojawiające się w Słowniku biograficznym miasta Lublina i innych opracowaniach informacje o jego pracy także w szkole handlowej im. Vetterów, są według jego rodziny nieprawdziwe. Por.: Mieczysław Kurzątkowski. Juliusz Kurzątkowski. "Gazeta Wyborcza w Lublinie". nr 30, s. 3, 1997..
Od 1932 r. należał do Związku Polskich Artystów Grafików. Był prezesem Lubelskiego Związku Teatrów i Chórów Ludowych oraz jednym z założycieli Związku Artystów Plastyków w Lublinie. Należał też do Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Lublinie.
Zmarł w 1952 r. Został pochowany na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie. W lipcu 1961 r. w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w Lublinie odbyła się pośmiertna wystawa jego prac.
Twórczość
Juliusz Kurzątkowski (używał zwykle tylko drugiego imienia) specjalizował się w grafice i rysunku. Uprawiał głównie linoryt, a także drzeworyt, akwafortę, monotypię i cynkografię. Tworzył ilustracje i okładki do takich czasopism, jak: "Ognisko Nauczycielskie", "Region Lubelski", "Promyk" i "Promyczek"W opracowaniach pojawiają się czasami błędnie nazwy innych podobnych czasopism ("Płomyk" i "Płomyczek"), z którymi Kurzątkowski nie współpracował.. Projektował ekslibrisy (m.in. ekslibris poety Józefa Czechowicza, z którym się przyjaźnił). Malował też obrazy olejne, akwarele i pastele. Według niektórych opracowań sporadycznie zajmował się również rzeźbą, jednak sformułowanie to nie jest zbyt precyzyjne [zob. s. 178]. Do tej dziedziny sztuk plastycznych można zaliczyć przede wszystkim tworzone przez niego lalki do teatrów kukiełkowych i szopek regionalnych.
Tematyką jego prac malarskich była głównie zabytkowa architektura Lublina oraz sceny o charakterze obyczajowym. Jeden z jego ulubionych motywów stanowił lubelski zamek królewski z wieżą (donżonem). Fragment jednego z jego obrazów, na którym w pobliżu Bramy Grodzkiej umieścił Don Kichota i Sancho Pansę, został wykorzystany później jako wzór przy tworzeniu logo Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomiu Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Absolwenci Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1952