Pál Fábián (ur. 21 grudnia 1922 w Szombathely, zm. 14 września 2008 w Budapeszcie) – węgierski językoznawca. Zajmował się ortografią, kulturą języka, stylistyką oraz leksykologią. Wniósł wkład w ukształtowanie pisowni węgierskiej.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie Pétera Pázmánya i został przyjęty do Eötvös Collegium. W 1947 r. uzyskał dyplom nauczyciela języka węgierskiego i języka włoskiego. Do 1950 r. nauczał w szkole średniej w Peczu, po czym przeniósł się do Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Budapeszcie, gdzie do 1955 r. kierował Katedrą Językoznawstwa Węgierskiego. Od 1963 r. kandydat, a od 1990 r. doktor Węgierskiej Akademii Nauk. W dalszym okresie był związany z Wydziałem Humanistycznym Uniwersytetu Loránda Eötvösa, gdzie piastował stanowiska adiunkta, docenta, profesora uniwersyteckiego (1977–1996); w latach 1984–1988 był kierownikiem katedry; później ponownie profesor uniwersytecki i profesor emeritus (1996–2008) tejże uczelni.
Wybrana twórczość A magyar stilisztika vázlata (współautorstwo, 1958) A magyar helyesírás rendszere (współautorstwo, 1966) Az akadémiai helyesírás előzményei (1967) Manuale della lingua ungherese (1971) Nyelvművelésünk évszázadai (1984)
Przypisy
Kategoria:Węgierscy językoznawcy Kategoria:Węgierscy normatywiści Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Ludzie urodzeni w Szombathely Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Budapeszteńskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Budapeszteńskiego