Mateusz Kamiński (ur. 16 września 1896 we Włocławku, zaginął w 1920) – żołnierz Legionów Polskich, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jakuba i Anny z Koneckich. Absolwent szkoły ludowej we Włocławku. Po ukończeniu nauki pracował jako tokarz, a w 1916 wstąpił ochotniczo do Legionów Polskich i otrzymał przydział do 6 pułku piechoty.
W listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W stopniu sierżanta dowodził plutonem w 11 kompanii 30 pułku Strzelców Kaniowskich i na jego czele walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej. W maju 1920 podczas walk o wieś Wołoszki objął dowództwo po rannym dowódcy kompanii i zdecydowanym atakiem zajął umocnione pozycje przeciwnika. Za czyn ten został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Zaginął w toku dalszych działań wojennych w niewyjaśnionych okolicznościach.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 672 – 28 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 29 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) Kategoria:Żołnierze 30 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Ludzie urodzeni we Włocławku