David Gil (ur. 1 listopada 1953 w Londynie) – językoznawca zajmujący się językami malajskimi i językiem indonezyjskim. Do jego zainteresowań badawczych należą: syntaktyka, semantyka, typologia lingwistyczna, ewolucja językowa.
W 1972 roku otrzymał bakalaureat z matematyki na Massachusetts Institute of Technology. Studia magisterskie z zakresu językoznawstwa ukończył w 1978 roku na Uniwersytecie Telawiwskim. W 1982 roku obronił rozprawę doktorską pt. Distributive Numerals na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles.
Wykładał na Uniwersytecie Telawiwskim, Uniwersytecie w Hajfie, Narodowym Uniwersytecie Singapuru i Universiti Kebangsaan Malaysia.
Prowadzi badania w Indonezji i Nowej Gwinei. Zajmował się badaniem odmiany riau języka indonezyjskiego (Riau Indonesian) oraz innych języków malajskich, m.in. dialektów ludu Orang Laut. Współredaktor The World Atlas of Language Structures. W 1998 roku został zatrudniony w Instytucie Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka w Lipsku; współzałożyciel Jakarta Field Station (zał. 1999).
Przykładowa twórczość Riau Indonesian: A Language without Reference and Predication? (1999) Colloquial Indonesian Dialects: How Real Are They? (2003) The World Atlas of Language Structures (współredaktor, 2005) What is Riau Indonesian? (2009) Language Complexity as an Evolving Variable (współredaktor, 2009), Austronesian Undressed, How and Why Languages Become Isolating (współredaktor, 2020),
Przypisy
Kategoria:Badacze języków austronezyjskich Kategoria:Brytyjscy językoznawcy Kategoria:Amerykańscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Absolwenci Massachusetts Institute of Technology Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Telawiwskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Telawiwskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Hajfie