Stefan Eitner (ur. 17 sierpnia 1886 w Gostyniu, zm. 30 grudnia 1937 w Toruniu) – podoficer armii niemieckiej, działacz niepodległościowy, powstaniec wielkopolski, kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława – dekarza i Elżbiety z Lekowskich, urodzony 17 sierpnia 1886 w Gostyniu. W młodości uczył się dekarstwa w warsztacie ojca. W 1914 wcielony do armii niemieckiej i jako podoficer w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej. Po demobilizacji wstąpił do wielkopolskich oddziałów powstańczych. Od 6 stycznia 1919 w składzie batalionu gostyńskiego walczył w Grupie „Leszno” na odcinku południowo-zachodnim. Z końcem marca 1919 skierowany został do 8 pułku strzelców wielkopolskich. W Jarocinie zorganizował kompanię ciężkich karabinów maszynowych, gdzie następnie był dowódcą do grudnia 1920. W październiku 1919 awansował na stopień podporucznika. Na froncie polsko-bolszewickim wziął udział w wyprawie kijowskiej, walczył w bitwie nad Berezyną, na szlakach odwrotowych i w ofensywie wojsk polskich znad Wisły. 1 października 1920 nieprzyjacielowi udało się przełamać pozycje I batalionu 62 pułku piechoty wielkopolskiej na linii Kurniejewo – Wertniki – Kowłany. Do kontrataku wyruszyła między innymi kompania ckm. Dowódca kompanii nie zważając na ogień nieprzyjaciela obchodził pozycje swych ciężkich karabinów maszynowych, wskazując cele. W toku walki zastąpił celowniczego rannego odłamkiem granatu. Oddziały 27 DS bolszewickiej zostały odrzucone. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
W 1921 awansowany na porucznika, a w 1924 na kapitana. Po wojnie pozostał w wojsku i pracował na stanowiskach oficera gazowego, oficera materiałowego i kwatermistrza Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty w Grudziądzu. Od września 1931 służył w Szkole Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2 w Grudziądzu. Z dniem 31 sierpnia 1932 został przeniesiony w stan spoczynku.
Zmarł 30 grudnia 1937 w szpitalu wojskowym w Toruniu. Tam też został pochowany na cmentarzu wojskowym.
W 1932 poślubił Heleną Wagner. Miał syna Stanisława (ur. 12 kwietnia 1933), lekarza stomatologa.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4663 – 1922 Krzyż Walecznych dwukrotnie Medal Niepodległości – 25 lipca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Gostyniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 62 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Garnizonowym w Toruniu Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1937