Terroryzm chemiczny – bezprawne, nielegalne użycie środków chemicznych wobec ludzi z zamiarem wymuszenia działania lub zastraszenia rządu, ludności cywilnej, lub jakiejkolwiek jej części, dla osiągnięcia celów osobistych, politycznych, społecznych lub religijnych. Czynnikiem rażenia są środki chemiczne w postaci cieczy lub gazów. Substancje chemiczne mogą być przenoszone za pomocą pocisków rakietowych, bomb lotniczych, pojemników czy przesyłek listowych. Podczas ataku chemicznego skażeniu ulega jedynie zaatakowany obszar.
Ataki z wykorzystaniem broni chemicznej W 16 marca 1988 roku doszło do ataku bronią chemiczną na miasto Halabdża przeprowadzonego przez irackie siły zbrojne wobec Kurdów. Ataków z wykorzystaniem środków chemicznych dokonała japońska sekta religijna Aum Shinrikyō. Przy użyciu sarinu członkowie sekty dokonali zamachów w Matsumoto oraz na tokijskie metro. W maju i czerwcu tego samego roku członkowie sekty dokonali nieudanych zamachów na metro przy użyciu m.in. cyklonu B.
Podczas wojny domowej w Syrii miał miejsce atak gazowy w Ghucie. Na skutek ataku zginęło 355-1821 osób a ponad 3600 uległo zatruciu.
Środki chemiczne Wykorzystywane środki chemiczne należy podzielić na 4 kategorie Duszące - np. fosgen, chlor Działające na krew - cyjanowodór, chlorek cyjanu Parzące - iperyt Paraliżujące z serii G - tabun GA, sarin GB, soman GD Paraliżujące z serii V - VX
Skutki Długotrwałymi skutkami wykorzystania chemicznych środków bojowych były m.in. ciężkie problemy z oddychaniem, nowotwory, wrodzone wady rozwojowe, problemy psychiczne i neurologiczne, uszkodzenia skóry i oczu, bezpłodność.
Prawo międzynarodowe 13 stycznia 1993 podpisana została Konwencja o zakazie broni chemicznej (CWC)(Convention on the prohibition of the development, production, stockpiling and use of chemical weapons and on their destruction, Paris 13 January 1993).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Terroryzm Kategoria:Bezpieczeństwo publiczne