Jerzy Piaskowski (ur. 13 października 1900 w Zadybiu, zm. 15 października 1945 w Czarnkowie) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana Nepomucena – inżyniera rolnika i Gabrieli z domu Podolskiej, urodzony 13 października 1900 w Zadybiu. Absolwent szkoły realnej w Warszawie. Od lipca 1919 w odrodzonym Wojsku Polskim, gdzie został skierowany na szkolenia kawaleryjskie. Szkolił się m.in. w Starej Wsi, SPP w Warszawie i CWK w Przemyślu. Po ukończonych szkoleniach, w kwietniu 1920 mianowany podporucznikiem. Od maja 1920 żołnierz 16 pułku ułanów wielkopolskich, z którym został od lipca 1920 wysłany na front wojny polsko-bolszewickiej. Za postawę w walce został odznaczony krzyżem Virtuti Militari V klasy.
Od maja 1921 przebywał na urlopie w związku ze studiami na SGGW, którą ukończył z tytułem inżyniera rolnika. Po zakończeniu studiów zarządzał gospodarstwem rodzinnym w Zadybiu. Uzyskał awans na stopień porucznika rezerwy w marcu 1932.
Brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Po zakończeniu II wojny światowej, zmarł 15 października 1945 w wyniku wypadku samochodowego w Czarnkowie. Tam też został pochowany.
Życie prywatne Od 1930 był żonaty z Michaliną z domu Wężyk i mieli troje dzieci: Teresę (ur. 1931), Tomasza (ur. 1934) oraz Jolantę (ur. 1944).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3354 – 30 czerwca 1921 Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 16 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1945