Nakwiatek żółtonogi (Anthicus flavipes) – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Wysp Brytyjskich i Półwyspu Iberyjskiego po Rosyjski Daleki Wschód.
Taksonomia Gatunek ten został opisany po raz pierwszy w 1797 roku przez Georga W.F. Panzera jako Notoxus flavipes. Wyróżnia się w jego obrębie dwa podgatunki: Anthicinus flavipes altaicus Medvedev, 1975 Anthicinus flavipes flavipes Panzer, 1796
Morfologia thumb|left Chrząszcz o ciele długości od 1,7 do 2,6 mm, gęsto porośniętym stosunkowo długim, trochę podniesionym owłosieniem. Ubarwienie głowy jest czarne, przedplecza czarnobrunatne z rozjaśnioną podstawą, pokryw brunatnożółte z przyciemnionymi rejonami przyszwowym i przytarczkowym, a głaszczków, czułków i odnóży żółtobrunatne. Punktowanie kwadratowej w zarysie głowy jest mniej gęste niż u A. sellatus, ale na skroniach punkty stykają się brzegami. Kształt trzech przedostatnich członów czułków jest kwadratowy. Punkty na przedpleczu i pokrywach są gęsto rozmieszczone. Zarys pokryw jest owalny, najszerszy tuż za środkiem długości.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla różne tereny o podłożu w postaci drobnoziarnistego piasku lub żwiru, np. pobrzeża wód, skraje lasów, przydroża, zbiorowiska ruderalne, słonawiska, piaskownie. Występuje na nizinach jak i pogórzach. Postacie dorosłe spotyka się od kwietnia do lipca wśród rozkładających się szczątków roślinnych, pod napływkami, na wysuszonej padlinie, a wieczorami także na niskiej roślinności. Przylatują do sztucznych źródeł światła.
Gatunek palearktyczny. Podgatunek nominatywny w Europie stwierdzony został w Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemczech, Szwajcarii, Austrii, Włoszech, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwie, Litwie, Polsce, Czechach, na Słowacji, Węgrzech, Białorusi, Ukrainie, w Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji (na północ po Karelię) i Turcji. W Azji znany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, anatolijskiej części Turcji oraz Kaukazu. Podgatunek A. f. altaicus podawany jest z dalekowschodniej części Rosji i Mongolii.
Nakwiatek ten wszędzie jest nieliczny. W Polsce jest owadem stosunkowo rzadko spotykanym, ale drugim najczęściej spotykanym przedstawicielem rodzaju (po nakwiatku rudawku), znanym z rozproszonych stanowisk na terenie całego kraju.
Przypisy
Kategoria:Nakwiatkowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1797 roku